سورت ذاریات — آیت 40

د کلمو معناګانې:

• فَنَبَذْنَاهُمْ: مونږ هغوى په (بحر) كې وغورځول.
• الْيَمّ: بحر (سمندر).
• مُلِيمٌ: هغه څوك چې داسې كار وكړي چې د ملامتۍ وړ وي؛ يعني هغه څه وكړل چې پرې ملامتېدل روا دي.

تفسیر:

نو مونږ فرعون او د هغه ټول لښكر ونیول او په سمندر كې يې وغورځول، تر دې چې ټول غرق شول او هلاك شول. فرعون په داسې حال كې ډوب شو چې د ملامتۍ او عتاب وړ و؛ ځكه هغه د الله تعالی په آیتونو كې تكذیب كړی و، د خدای ادعا يې كړې وه او په ځمكه كې يې ظلم او فساد خپور كړی و. دا د هغه د كفر، سركشۍ او طغیان سزا وه چې الله تعالی يې وركړه.

فايدې:

• دا چې الله تعالی د ظالمانو او سركشانو سره سخته معامله كوي او د هغوى د ظلم او طغیان پایله هلاكت او تباهي ده.
• دا چې د الله تعالی په مقابل كې هېڅوك د دې توان نه لري چې له سزا څخه وتښتي، كه څومره هم ځواكمن او لوی لښكر ولري.
• دا چې په ځمكه كې ظلم او فساد كول د الله تعالی له عذاب او غضب سره مخ كوي، او د مومنانو لپاره دا عبرت دی چې د الله تعالی له حكمونو څخه سرغړونه ونه كړي.
• دا چې الله تعالی د خپلو بندګانو سره عدل كوي؛ كه څوك نېكي وكړي، جزا ورته وركوي او كه بدي وكړي، سزا ورته وركوي.