Ан-Наджм сүресі — Аят 61

1. Сөздердің мағынасы:

• سَامِدُونَ (сәмидун): Бұл сөздің түпкі мағынасы — бір нәрсеге немқұрайлы қарап, көңіл бөлмей, бейқам отыру. Кейбір тәпсіршілер оны «әндетіп, әуендетіп отыру» деп те түсіндірген, яғни адамның жеңілтек күйде, ойын-сауыққа беріліп, маңызды нәрседен назарын аударып алуы.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят «Ән-Нажм» сүресінің соңғы аяттарының бірі. Алдыңғы аяттарда Құранның шындық екеніне қарамастан, мұсылман емес адамдардың оған таңырқап, одан келемеждеп күліп, қорқыныштан жыламай, назарларын басқа жаққа бұрып, бейқам отырғаны айтылады. Осы аятта олардың сол бейқамдығы, яғни Құранға, оның уағызына және ескертулеріне мүлдем көңіл бөлмей, немқұрайлы қарап отырғаны суреттеледі. Олар Құранды естіп тұрса да, жүректері одан алыс, ойлары басқа нәрселерде, рухани жауапкершілікті сезінбей, бейқам күйде өмір сүреді. Бұл — адамның өзіне келген шындыққа жауап бермей, оны елемей қоюының анық көрінісі.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Құран — адамға ескерту мен бағыт-бағдар үшін түскен кітап. Оны естіп, ойланып, жүрекпен қабылдау — әрбір адамның парызы.
• Бейқамдық, немқұрайлық — адамды рухани құлдырауға апаратын қауіпті дерт. Ол адамды шындықтан, жақсылықтан және өзін жаратқан Аллаһтан алыстатады.
• Құранды естігенде күлу, келемеждеу емес, ойлану, тәубә ету және Аллаһқа бойсұну керек.
• Бұл аят адамды өз өміріне сын көзбен қарауға, бейқамдықтан оянып, Аллаһтың сөзін тыңдап, оны өміріне басшылық етуге шақырады.
• Ислам — адамды бейқамдықтан саналы өмірге, жауапкершілікке және Аллаһпен байланысқа шақыратын дін. Құранды оқып, түсініп, оған бойсұну — бақытты өмірдің кепілі.