Surat Al-Qamar — Ayat 16

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• فَكَيْفَ : "Kepriye" utawa "kaya apa" — ing kene dadi pitakon kanggo nggugah rasa gumun lan nggatekake.
• عَذَابِي : "Siksa-Ku" — yaiku siksa saka Allah marang wong-wong kang mbangkang.
• نُذُرِ : "Pepeling-pepeling-Ku" — yaiku ancaman lan pepeling kang wis diwedharake dening para rasul marang umate.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isine pitakon kang tujuane kanggo nggugah manungsa supaya mikir lan njupuk piwulang. Allah paring pitakon: "Kepriye ta siksa-Ku lan pepeling-pepeling-Ku mau?" Pitakon iki dudu amarga Allah ora ngerti, nanging supaya wong-wong kang krungu padha ngrenungake lan gumun marang gedhene siksa kang wis ditibakake marang umat-umat kang maune mbangkang, kayata umate Nabi Nuh. Critane umate Nabi Nuh wis ditinggal dadi tuladha lan tandha kekuwatane Allah kanggo wong-wong sakwise, supaya padha njupuk pelajaran lan ora tumindak kaya dheweke kang kafir marang Pangerane. Siksa kang ditibakake marang wong-wong kang kafir lan ngapusi para rasul iku pancen gedhe lan nglarani banget. Dadi, ayat iki ngemutake marang wong kafir Quraisy lan sapa wae kang mbangkang, yen siksa lan pepeling Allah iku mesthi kelakon lan nggegirisi.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen crita-crita umat kepungkur iku dudu dongeng, nanging piwulang nyata supaya kita padha ngati-ati lan ora ngulang kesalahane.
• Nuduhake yen Allah iku Maha Adil lan Maha Kuwasa; siksa kang ditibakake marang wong kafir iku bukti yen pepeling-Nya ora bisa dianggep entheng.
• Nggugah ati supaya padha gelem njupuk pelajaran saka sejarah, lan dadi wong kang taat marang Allah lan rasul-Nya.
• Nambahi rasa wedi marang siksa Allah, nanging uga nambahi rasa tresna marang Islam amarga Islam ngemutake supaya kita slamet saka siksa kasebut.
• Dadi pangeling yen saben pepeling saka Allah iku wujud katresnan, supaya manungsa bali menyang dalan kang bener lan urip tentrem ing donya lan akhirat.