سورت رحمن — آیت 30

1. د کلمو معناوې:

• «آلاء»: نعمتونه، ګټې او احسانونه.
• «رَبِّكُمَا»: ستاسو رب (د انسانانو او پېريانو دواړو لپاره).
• «تُكَذِّبَانِ»: تاسو دواړه دروغ ګڼئ او انکار کوئ.

1. د آیت تفسیر:

ای انسانانو او پېريانو! ستاسو رب هغه مهربان ذات دی چې تاسو ته يې بېشماره نعمتونه درکړي دي. هغه تاسو ته عقل، پوهه، روغتیا، خواړه، اوبه، هوا، لمر، سپوږمۍ او ځمکه درکړې ده. هغه تاسو ته د ایمان او هدایت لار هم ښودلې ده. نو تاسو د خپل رب له دې ټولو نعمتونو څخه کوم یو نعمت دروغ ګڼئ او انکار کوئ؟ دا پوښتنه د ملامتۍ او د خبرتیا په بڼه ده، چې انسانان او پېریان دې د خپل رب د نعمتونو په یادولو سره د هغه شکر ادا کړي او د هغه د احسانونو انکار ونه کړي. دا آیت د دې لپاره راغلی چې د الله تعالی نعمتونه په یاد راوړي او بندګان دې ته وهڅوي چې د هغه شکر وباسي او د هغه په احسانونو اقرار وکړي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د نعمتونو د شکر کولو اهمیت راښیي، ځکه چې الله تعالی خپل بندګان د نعمتونو په یادولو سره د شکر کولو لارې ته بللي دي.
• دا آیت موږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی نعمتونه دومره ډېر دي چې شمېرل يې ناشوني دي، نو باید د هغه په وړاندې عاجزي او شکرګزاري وکړو.
• دا آیت د انسانانو او پېريانو دواړو ته خطاب کوي، چې دا ښیي د اسلام پیغام ټولو مخلوقاتو ته دی او هیڅوک له دې څخه مستثنی نه دی.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د نعمتونو انکار او ناشکري یوه لویه ګناه ده، او الله تعالی له خپلو بندګانو څخه د شکر او مننې تمه لري.
• په دې آیت کې د الله تعالی رحمت او مهرباني ښکاري، چې د نعمتونو په یادولو سره يې بندګان د جنت او خوشحالۍ لارې ته بللي دي.