Surja Er-Rahman — Ajet 30

Kuptimet e fjalëve:

• آلَاء: begatitë, dhuntitë dhe mirësitë e shumta.
• رَبِّكُمَا: Zotit tuaj të dyve (njerëzve dhe xhinëve).
• تُكَذِّبَانِ: po i mohoni dhe i refuzoni.

Tefsiri i ajetit:

Allahu i Madhëruar i drejtohet të dy krijesave të Tij, njerëzve dhe xhinëve, me një pyetje retorike që trondit zemrat: "Pra, cilën nga begatitë e Zotit tuaj po e mohoni?" Kjo pyetje përsëritet në këtë sure për të zgjuar ndërgjegjen e njeriut dhe xhinëve, duke i ftuar ata të reflektojnë mbi mirësitë e panumërta që Zoti u ka dhuruar. Çdo begati që ata gëzojnë, qoftë në tokë, në qiell, në trupin e tyre, në ushqimin, shëndetin, ajrin që thithin, ujin që pinë, e deri te begatia më e madhe – udhëzimi në fenë islame – të gjitha janë dhunti nga Zoti. Megjithatë, shumë prej tyre i mohojnë këto mirësi dhe i përdorin ato në mosbindje ndaj Krijuesit. Përsëritja e kësaj pyetjeje në sure shërben si një paralajmërim i fortë dhe një ftesë për falënderim, duke i bërë ata të kuptojnë se asnjë nga këto begati nuk mund të mohohet, sepse ato janë të dukshme dhe të prekshme në çdo cep të ekzistencës së tyre.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Begatitë e Allahut ndaj njerëzve dhe xhinëve janë të shumta dhe të pallogaritshme, prandaj njeriu duhet t'i njohë dhe t'i falënderojë për to.
2. Mohimi i begative të Allahut është një formë mosmirënjohjeje që e largon robin nga Zoti i tij, ndërsa falënderimi i rrit begatitë dhe e afron robin te Krijuesi.
3. Përsëritja e kësaj pyetjeje në sure tregon se njeriu ka nevojë të vazhdueshme për t'u kujtuar mirësitë e Zotit, sepse zemra harron dhe shpërqendrohet.
4. Ajeti përfshin të gjitha krijesat me përgjegjësi, duke treguar se mesazhi i Islamit është universal dhe i drejtohet të gjithëve pa përjashtim.
5. Kjo pyetje retorike nxit reflektim dhe vetëdije, duke e bërë njeriun të ndalojë dhe të mendojë për marrëdhënien e tij me Zotin dhe për përgjegjësinë e tij ndaj dhuntive të marra.