سورت رحمن — آیت 29

د مهمو کلمو معنا:

• يَسْأَلُهُ: له څخه غوښتنه کوي، سوال کوي.
• شَأْنٍ: کار، حالت، معامله.

تفسیر:

د آسمانونو او ځمکې ټول مخلوقات - پرښتې، پېريان، انسانان او نور ټول - خپلې اړتیاوې او حاجتونه یوازې له الله تعالی څخه غوښتنه کوي. هیڅوک له هغه بې پروا نه دی، او ټول په هغه باندې تکیه لري. الله تعالی هر وخت او هر شیبه په یو نوي کار بوخت دی: یو چا ته عزت ورکوي، بل ته ذلت؛ یو ته ورکوي، له بل څخه اخیستل کوي؛ یو ژوندی کوي، بل مړ کوي؛ یو ته روغتیا ورکوي، بل ته ناروغي؛ یو ته شتمني ورکوي، بل ته فقر. هغه هر شیبه د خپلو بندګانو په چارو کې نوي فیصلې کوي، نوي حالات رامنځته کوي، او د هر چا دعا او سوال ته ځواب ورکوي. دا د هغه ربوبیت او قیومیت څرګندونه ده چې هغه تل په کار بوخت دی، نه ستړی کیږي او نه هم بې پروا دی.

فایدې:

• دا آیت موږ ته د الله تعالی د لامحدود قدرت او رحمت یادونه کوي، چې هغه تل د خپلو بندګانو په چارو کې بوخت دی او هیڅوک له هغه بې پروا نه دی.
• دا موږ ته درس راکوي چې خپلې ټولې اړتیاوې او حاجتونه یوازې له الله تعالی څخه وغواړو، ځکه هغه یوازینی ذات دی چې د هر چا سوال اوري او ځواب ورکوي.
• دا آیت د توحید په پیاوړتیا کې مرسته کوي، ځکه چې دا ښیي چې ټول مخلوقات په الله پورې اړه لري او هغه د هر څه مدیر او چلوونکی دی.
• دا موږ ته د الله تعالی د نږدېوالي احساس راکوي، چې هغه هر وخت زموږ په چارو کې مداخله کوي او زموږ د حالاتو بدلول د هغه په لاس کې دي، نو موږ باید تل له هغه څخه هیله ولرو او له هغه مه ناامیده شو.