سورت رحمن — آیت 32

د معنیٰ بیان:

• آلاء: نعمتونه، ګټې او احسانونه.
• تُكَذِّبَانِ: تاسو دواړه (پېریان او انسانان) دروغ ګڼئ، یعني انکار کوئ.

تفسیر:

ای پېریانو او انسانانو! ستاسو رب هغه ذات دی چې پر تاسو باندې یې بې شمېره نعمتونه او احسانونه کړي دي. هغه نعمتونه چې تاسو یې په شمېرلو توان نه لرئ، لکه د ژوند بنسټیزې اړتیاوې، روغتیا، عقل، ایمان، د آسمان او ځمکې نظام، لمر او سپوږمۍ، باران او نباتات، او تر ټولو لوی نعمت چې د قرآن کریم او د اسلام دین یې درکړی دی. نو د دغو ټولو نعمتونو او احسانونو له لیدو وروسته، تاسو د خپل رب له کومه نعمته انکار کوئ او کوم یې دروغ ګڼئ؟ دا خبره د ملامتۍ او پوښتنې په بڼه ده، چې دوی ته وویل شي چې دا نعمتونه دومره ښکاره او ډېر دي چې د انکار هېڅ ځای نه لري.

فايدې:

دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د الله تعالی نعمتونه بې شمېره او څرګند دي، او پر مونږ لازمه ده چې د دغو نعمتونو په مقابل کې د شکر او مننې په ادا کولو سره د هغه یاد وکړو. همدارنګه، دا آیت مونږ ته دا هم ښیي چې د نعمتونو انکار او ناشکري د الله تعالی د عذاب سبب ګرځي، او په مقابل کې یې شکر د نعمتونو د دوام او زیاتوالي سبب دی. دا آیت د الله تعالی له رحمت او فضل سره مینه پیدا کوي او مونږ ته د هغه د احسانونو د یادولو له لارې د ایمان په پیاوړتیا کې مرسته کوي.