Sura Ar-Rahman — Werset 34

Znaczenia słów:

• آلَاء – dobrodziejstwa, łaski, dary.
• رَبِّكُمَا – waszego Pana (zwrot skierowany do dwóch grup: dżinnów i ludzi).
• تُكَذِّبَانِ – zaprzeczacie, odrzucacie (w formie podwójnej, odnoszącej się do obu grup).

Tafsir (wyjaśnienie) wersetu:

W tym wersecie Bóg Wszechmogący zwraca się z wyrzutem i napomnieniem do obu stworzeń – ludzi i dżinnów – pytając ich retorycznie: „Którym z dobrodziejstw waszego Pana oboje zaprzeczacie?”. Jest to pytanie, które nie oczekuje odpowiedzi, lecz ma skłonić do refleksji i uświadomić ogrom łask, jakimi Bóg obdarzył obie te wspólnoty. Werset ten powtarza się w surze Ar-Rahman aż 31 razy, co podkreśla, jak wielkim błędem jest niewdzięczność wobec Stwórcy i zaprzeczanie Jego dobrodziejstwom.

Kontekst tego wersetu pojawia się po opisie potęgi Boga, Jego władzy nad niebiosami i ziemią oraz Jego doskonałego stworzenia. Bóg przypomina, że żadne stworzenie nie może uciec przed Jego mocą ani uniknąć Jego sądu – a mimo to, człowiek i dżinn wciąż potrafią zaprzeczać Jego łaskom. Pytanie ma charakter upominający i ma obudzić w sercach wdzięczność oraz pokorę. Każde dobro, które nas spotyka – od oddechu, przez pożywienie, po życie w pokoju – jest dowodem miłosierdzia Boga, a zaprzeczanie tym darom jest niewdzięcznością, która ściąga na człowieka zgubę.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset uczy nas, abyśmy nieustannie dostrzegali i doceniali łaski Boga w naszym codziennym życiu – od najmniejszych rzeczy po największe cuda stworzenia.
2. Przypomina, że zarówno ludzie, jak i dżinny są odpowiedzialni przed Bogiem i że żadna istota nie jest poza Jego władzą.
3. Zachęca do refleksji nad tym, jak wiele dobra otrzymujemy od Stwórcy, co powinno prowadzić nas do pokory, wdzięczności i oddania Mu czci.
4. Werset ten jest wezwaniem do tego, abyśmy nie byli jak ci, którzy widząc znaki Boga, odwracają się od nich i zaprzeczają prawdzie – bo to właśnie ta postawa jest źródłem wszelkiego zła.
5. Powtarzanie tego pytania w surze ma na celu wpojenie wierzącym nawyku ciągłego dziękowania Bogu i pamiętania o Jego nieskończonym miłosierdziu, co jest kluczem do szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.