Surja Er-Rahman — Ajet 34

Kuptimet e fjalëve:

• Ala' (آلاء): Do të thotë dhuntitë, të mirat dhe begatitë e shumta.
• Tukedhdhiban (تُكَذِّبَانِ): Mohoni, refuzoni ose i quani gënjeshtër.

Tefsiri i ajetit:

O ju, dy grupe të mëdha - njerëzit dhe xhinët - pasi që Allahu i Lartësuar ju ka dhënë fuqi dhe liri veprimi në këtë botë, dhe pasi që Ai ju ka dhuruar begati të panumërta, atëherë cilën prej dhuntive të Zotit tuaj po e mohoni? A është ajo dhuntia e ekzistencës, ajo e mendjes, ajo e shqisave, ajo e ushqimit, ajo e shëndetit, ajo e sigurisë, ajo e shiut, ajo e tokës, ajo e qiellit, ajo e diellit dhe hënës, apo ajo e udhëzimit në fenë islame? Të gjitha këto janë dhunti të Allahut ndaj jush, dhe asnjëra prej tyre nuk duhet mohuar. Përkundrazi, ato duhen pranuar me mirënjohje dhe falënderim, duke e adhuruar vetëm Allahun që i ka dhuruar.

Ky ajet përsëritet disa herë në suren Er-Rahman, si një paralajmërim i vazhdueshëm dhe një pyetje retorike që e vë në siklet njeriun dhe xhinin, duke i bërë ata të kuptojnë se sa shumë janë dhuntitë e Allahut dhe sa i madh është borxhi i tyre ndaj Tij. Ai i fton ata të mos jenë mosmirënjohës, por të jenë falënderues dhe të bindur.

Përfitimet nga ky ajet:

1. Njohja e dhuntive të Allahut: Ky ajet na mëson të ndalemi e të reflektojmë mbi dhuntitë e panumërta që Allahu na ka dhuruar, sepse vetëm duke i njohur ato, ne mund ta falënderojmë siç duhet.
2. Mirënjohja është çelësi i begatisë: Kur njeriu e pranon dhuntinë dhe e falënderon Dhuruesin, Allahu ia shton atë dhunti dhe e ruan atë. Ndërsa mohimi i dhuntive sjell humbjen e tyre.
3. Barazia mes njeriut dhe xhinëve në përgjegjësi: Ajeti u drejtohet të dyve, duke treguar se të dy janë të ngarkuar me adhurim dhe të dy do të japin llogari.
4. Dashuria ndaj Allahut: Kur njeriu i numëron dhuntitë e Allahut, zemra e tij mbushet me dashuri dhe respekt ndaj Krijuesit, gjë që e shtyn atë drejt bindjes dhe larg nga mosbindja.
5. Përulësia dhe largimi nga mendjemadhësia: Ky ajet na kujton se gjithçka që kemi është dhunti nga Allahu, e jo rezultat i fuqisë sonë, prandaj nuk ka vend për krenari apo arrogancë.