Surja El-Hadid — Ajet 19

Kuptimet e fjalëve:

• Es-Siddikun (الصِّدِّيقُونَ): Të sinqertët në besim, ata që e vërtetojnë fenë me bindje të plotë, me fjalë dhe me vepra.
• Esh-Shuheda (الشُّهَدَاءُ): Dëshmitarët; sipas një kuptimi janë profetët që dëshmojnë për popujt e tyre, e sipas kuptimit tjetër janë ata që ranë dëshmorë në rrugën e Allahut.
• Ashabul-Xhehim (أَصْحَابُ الْجَحِيمِ): Banorët e zjarrit të madh (Xhehenemit), që qëndrojnë përgjithmonë në të.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na tregon se ata që besuan sinqerisht në Allahun dhe në të gjithë të dërguarit e Tij, pa bërë dallim mes tyre – duke i besuar të gjithëve – ata janë të sinqertët e vërtetë (siddikunët), sepse besimi i tyre ishte i plotë: në zemër, me gojë dhe me vepra. Ata janë gjithashtu dëshmitarët tek Zoti i tyre, që do të dëshmojnë për njerëzit në Ditën e Gjykimit. Për ta ka shpërblim të madh tek Allahu dhe dritë të ndritshme që do t'u ndriçojë rrugën në Ditën e Kijametit, kur të kalojnë mbi Urën (Sirat). Ndërsa ata që mohuan Allahun dhe i përgënjeshtruan argumentet dhe shenjat e Tij të qarta, ata janë banorë të zjarrit të Xhehenemit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë, pa shpëtim e pa dritë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Besimi i vërtetë kërkon besim në të gjithë të dërguarit pa dallim – ky është rruga e të sinqertëve.
2. Allahu i ka përgatitur besimtarëve të sinqertë shpërblim të madh dhe dritë që i ndriçon në Ditën më të vështirë – kjo është dhunti e madhe që na nxit të forcojmë besimin tonë.
3. Ata që zgjedhin mosbesimin dhe përgënjeshtrimin e argumenteve të Allahut, do të përballen me pasojën më të rëndë – qëndrimin e përjetshëm në zjarr – prandaj duhet të nxitojmë drejt besimit dhe pendimit para se të jetë vonë.
4. Ajeti na mëson se veprat e mira dhe besimi i sinqertë janë drita jonë në botën tjetër, ndërsa mohimi është errësirë e përjetshme – le të zgjedhim dritën!