Sura Al-Hadid — Werset 8

Znaczenie słów:

• Mīṯāqakum – wasze przymierze, zobowiązanie, które Bóg wziął od ludzi.
• Tūʾminū – uwierzycie, przyjmiecie wiarę z przekonaniem i zaufaniem.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jakież macie usprawiedliwienie, że nie wierzycie w Boga i nie przyjmujecie Jego jedyności oraz nie postępujecie według Jego prawa, skoro Posłaniec – niech będzie mu błogosławieństwo i pokój – wzywa was do wiary w waszego Pana i wskazuje wam drogę do Niego? On nie pozostawia was bez przewodnictwa, lecz niestrudzenie zachęca was do przyjęcia prawdy. Co więcej, Bóg zawarł z wami przymierze, gdy wyprowadził was z lędźwi waszych ojców – że będziecie Mu wierni i uznacie Jego panowanie. To zobowiązanie jest zapisane w waszej naturze, w waszym pierwotnym instynkcie (fiṭra). Jeśli zatem naprawdę jesteście ludźmi wiary i trwacie w tym, co zostało wam dane na początku, to dlaczego odwracacie się od tego, do czego wzywa was Posłaniec i co potwierdza wasze własne przymierze z Bogiem?

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

• Ten werset ukazuje wielką łaskę Boga wobec ludzi – nie pozostawił ich bez przewodnika, lecz posłał do nich Posłańca, który wzywa ich do wiary i zbawienia. To dowód Bożego miłosierdzia i troski o stworzenia.
• Wiara nie jest jedynie deklaracją słowną, ale wymaga odpowiedzi na wezwanie Posłańca i poddania się woli Boga – to droga do spokoju serca i szczęścia w obu światach.
• Przypomnienie o przymierzu zawartym z Bogiem uczy nas, że wiara jest zgodna z naszą pierwotną naturą, a oddalanie się od niej jest sprzeczne z tym, co Bóg w nas złożył. Powrót do wiary to powrót do samego siebie.
• Werset ten motywuje do refleksji: skoro Bóg dał nam rozum, Posłańca i wrodzone skłonienie do dobra, to brak wiary jest wynikiem zaniedbania i odwrócenia się od jasnej prawdy – a to powinno skłaniać człowieka do pośpiechu w naprawie swojej relacji z Bogiem.