Сураи Аль-Хашр Оят 9 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва касоне, ки пеш аз омадани муҳоҷирон, дар диёри худ…

Аль-Хашр · 9/24

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Хашр

وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ۝٩

🔤 Transliteration

Wallazeena tabawwa`ud daara wal eemaana min qablihim yuhibboona man haajara ilaihim wa laa yajidoona fee sudoorihim haajatam mimmaa ootoo wa yu`siroona `alaa anfusihim wa law kaana bihim khasaasah; wa many yooqa shuhha nafsihee fa ulaaa`ika humul muflihoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Ва касоне, ки пеш аз омадани муҳоҷирон, дар диёри худ будаанд ва имон овардаанд, онҳоеро, ки ба сӯяшон мухоҷират кардаанд, дӯст медорад. Ва аз он чӣ муҳоҷиронро дода мешавад, дар дил эҳсоси ҳасад намекунанд ва дигаронро бар худ ихтиёр мекунанд, ҳарчанд худ мӯҳтоҷ бошанд. Ва онон, ки аз бахилии худ дар амон монда бошанд, наҷотёфтагонанд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«تَبَوَّءُوا»: ҷой гирифтан, сокин шудан, ватан ихтиёр кардан.
«الدَّارَ»: шаҳри Мадина.
«حَاجَةً»: дар ин ҷо ба маънои ҳасад, кина ва норизоятӣ дар дил.
«أُوتُوا»: чизе, ки ба онҳо дода шудааст.
«يُؤْثِرُونَ»: дигаронро бар худашон афзал донистан, эсар кардан.
«خَصَاصَةٌ»: эҳтиёҷ, фақр ва камбағалӣ.
«شُحَّ نَفْسِهِ»: бахилӣ ва ҳирси зиёди нафс ба мол.
«الْمُفْلِحُونَ»: комёбон, наҷотёфтагон.

Тафсири оят:

Дар ин ояти муборак Аллоҳ таоло сифатҳои некӯи ансорро ситоиш мекунад. Ансор он касоне буданд, ки пеш аз муҳоҷирон дар Мадина сокин шуданд ва имонро дар дили худ ҷой доданд. Онҳо касонеро, ки аз Макка ба сӯи онҳо ҳиҷрат карданд, дӯст медоштанд ва бо онҳо самимона муносибат мекарданд. Дар дилҳои онҳо ҳеҷ гуна ҳасад ва норизоятӣ нисбат ба он чизе, ки ба муҳоҷирон дода шуда буд, набуд. Ҳатто агар худашон ба он чиз эҳтиёҷ доштанд ҳам, дигаронро бар худашон афзал медоданд ва аввал эҳтиёҷи бародарони муҳоҷири худро бароварда мекарданд. Ин сифатҳо нишонаи имоне қавӣ ва ахлоқи олӣ мебошанд. Сипас Аллоҳ таоло мефармояд, ки ҳар кас аз бахилӣ ва ҳирси нафси худ нигаҳ дошта шавад ва молро дар роҳи Худо сарф кунад, пас чунин касон ҳамоно комёб ва наҷотёфта хоҳанд буд.

Фоидаҳое, ки аз ин оят ба даст меоянд:

Ин оят нишон медиҳад, ки имон танҳо дар забон нест, балки бояд дар дил ҷой гирад ва дар амал зоҳир шавад.
Муҳаббат ва ҳамдардӣ ба бародарони динӣ аз сифатҳои муъминони ҳақиқӣ аст.
Ҳасад ва кина дар дил нисбат ба неъматҳое, ки ба дигарон дода мешавад, бояд нест карда шавад.
Эсар кардан ва дигаронро бар худашон афзал донистан, ҳатто дар ҳолати эҳтиёҷ, сабаби ба даст овардани ризои Аллоҳ ва савоби бузург мегардад.
Наҷот ёфтан аз бахилӣ ва ҳирси нафс яке аз роҳҳои асосии комёбӣ дар дунё ва охират аст.
Ин оят моро тарғиб мекунад, ки ба ҷои ҳасад ва бахилӣ, муҳаббат, саховат ва ҳамдардиро дар ҷомеаи исламӣ паҳн кунем ва аз ин тариқ ба фалаҳ ва комёбӣ бирасем.

📜 Оят 7-11 — Сураи Аль-Хашр

7مَّا أَفَاءَ اللَّهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَىٰ فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاءِ مِنكُمْ ۚ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

Он ғанимате, ки Худо аз мардуми деҳаҳо насиби паёмбараш кардааст, аз они Худост ва паёмбар ва хешовандону ятимон ва мискинону мусофирони дар роҳ монда, то миёни тавонгаронатон даст ба даст нашавад. Ҳар чӣ паёмбар ба шумо дод, биситонед ва аз ҳар чӣ шуморо манъ кард, парҳез кунед. Ва аз Худо битарсед, ки Худо сахтуқубат аст!

8لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

Низ ғаноим аз они муҳоҷирони (тарки Ватан кардагон) фақирест, ки аз сарзаминашон ронда шудаанд ва онҳо дар талаби фазлу хушнудии Худоянд ва Худову паёмбарашро ёрӣ мекунанд, инҳо ростгӯёнанд

9وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

10وَالَّذِينَ جَاءُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

Касоне, ки аз паси онҳо омадаанд, мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, мову бародарони моро, ки пеш аз мо имон овардаанд, бибахшо ва кинаи касонеро, ки имон овардаанд, дар дили мо ҷой мадеҳ. Эй Парвардигори мо, ту мушфиқу меҳрубон ҳастӣ!»

11۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

Оё мунофиқонро надидаӣ, ки ба ёрони худ аз аҳли китоб, ки кофир буданд, мегуфтанд: «Агар шуморо бадарға кунанд, мо низ бо шумо берун меоем ва ба зиёни шумо ба ҳеҷ кас итоъат нахоҳем кард ва агар бо шумо ҷангиданд, ёриатон мекунем». Ва ҳол он ки Худо медонад, ки дурӯғ мегӯянд.

← Оят 8 📖 Аль-Хашр Оят 10 →

Аль-ХашрФеҳристи Қуръон

24Оят

MedinanRevelation

9Оят

Тарҷума — Аль-Хашр 9

Сураи Аль-Хашр Оят 9 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Ва касоне, ки пеш аз омадани муҳоҷирон, дар диёри худ…

Сураи Оят 9/24 — Сураи Аль-Хашр الحشر (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Хашр Гӯш кун, Сураи Аль-Хашр Тарҷума, Сураи Аль-Хашр mp3, Сураи Аль-Хашр pdf. Оят 7–11. Ба Тоҷикӣ: Русский.