Сураи Аль-Хашр Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне, ки аз паси онҳо омадаанд, мегӯянд: «Эй Парвардигори мо,…

Аль-Хашр · 10/24

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Хашр

وَالَّذِينَ جَاءُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ ۝١٠

🔤 Transliteration

Wallazeena jaaa`oo min ba`dihim yaqooloona Rabbanagh fir lanaa wa li ikhwaani nal lazeena sabqoonaa bil eemaani wa laa taj`al fee quloobinaa ghillalil lazeena aamanoo rabbannaaa innaka Ra`oofur Raheem

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Касоне, ки аз паси онҳо омадаанд, мегӯянд: «Эй Парвардигори мо, мову бародарони моро, ки пеш аз мо имон овардаанд, бибахшо ва кинаи касонеро, ки имон овардаанд, дар дили мо ҷой мадеҳ. Эй Парвардигори мо, ту мушфиқу меҳрубон ҳастӣ!»

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маъонии калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

«غِلًّا»: кина, адоват ва ҳасади пинҳонӣ дар дил.
«رَءُوفٌ»: бисёр меҳрубон ва дилсӯз.
«رَحِيمٌ»: бисёр раҳмдил ва бахшоянда.

Тафсири оят:

Пас аз муҳоҷирон ва ансор, онҳое ки баъдтар омаданд ва то рӯзи қиёмат бо некӯкорӣ аз онҳо пайравӣ мекунанд, мегӯянд: «Парвардигоро! Гуноҳҳои моро бибахш ва бародарони динии моро, ки пеш аз мо ба имон оварданд, бибахш. Дар дилҳои мо нисбат ба ҳеҷ як аз мӯъминон кина ва адоват қарор надеҳ. Парвардигоро! Ҳамоно Ту ба бандагонат бисёр меҳрубон ва раҳмдил ҳастӣ».

Ин оят ба мо таълим медиҳад, ки мӯъмин бояд барои худ ва барои бародарони динии худ дуои бахшоиш кунад, хусусан барои онҳое ки дар имон бар мо пешӣ кардаанд. Инчунин бояд дили худро аз ҳасад, кина ва адоват нисбат ба дигарон пок нигоҳ дорад. Ҳар касе ки дар дилаш нисбат ба яке аз саҳобагони Расули Худо (с) кина дошта бошад ва барои ҳамаи онҳо дуои хайр накунад, пас ӯ аз зумраи онҳое ки ин оят дар бораашон нозил шудааст, нест.

Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

Мӯъмин бояд ҳамеша барои худ ва дигарон аз Худо бахшоиш пурсад.
Дӯст доштан ва эҳтиром кардани пешгузаштагони имон, бахусус саҳобагон, нишонаи имон аст.
Пок нигоҳ доштани дил аз ҳасад ва кина нисбат ба мӯъминон фарзи ҳар мусулмон аст.
Дуо барои бародарони динӣ сабаби наздикӣ ва ягонагӣ мегардад.
Худованди Таоло меҳрубону раҳмдил аст ва ба бандагони худ бахшоиш медиҳад.
Ин оят моро ба муҳаббат, раҳмдилӣ ва ҳамдилӣ дар ҷомеаи исламӣ даъват мекунад.

📜 Оят 8-12 — Сураи Аль-Хашр

8لِلْفُقَرَاءِ الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ ۚ أُولَٰئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ

Низ ғаноим аз они муҳоҷирони (тарки Ватан кардагон) фақирест, ки аз сарзаминашон ронда шудаанд ва онҳо дар талаби фазлу хушнудии Худоянд ва Худову паёмбарашро ёрӣ мекунанд, инҳо ростгӯёнанд

9وَالَّذِينَ تَبَوَّءُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَىٰ أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ ۚ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

Ва касоне, ки пеш аз омадани муҳоҷирон, дар диёри худ будаанд ва имон овардаанд, онҳоеро, ки ба сӯяшон мухоҷират кардаанд, дӯст медорад. Ва аз он чӣ муҳоҷиронро дода мешавад, дар дил эҳсоси ҳасад намекунанд ва дигаронро бар худ ихтиёр мекунанд, ҳарчанд худ мӯҳтоҷ бошанд. Ва онон, ки аз бахилии худ дар амон монда бошанд, наҷотёфтагонанд!

10وَالَّذِينَ جَاءُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَءُوفٌ رَّحِيمٌ

11۞ أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

Оё мунофиқонро надидаӣ, ки ба ёрони худ аз аҳли китоб, ки кофир буданд, мегуфтанд: «Агар шуморо бадарға кунанд, мо низ бо шумо берун меоем ва ба зиёни шумо ба ҳеҷ кас итоъат нахоҳем кард ва агар бо шумо ҷангиданд, ёриатон мекунем». Ва ҳол он ки Худо медонад, ки дурӯғ мегӯянд.

12لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ

Агар онҳоро бадарға кунанд, бо онҳо берун нашааванд. Ва агар ба ҷангашон биёянд, ёриаатон намекунанд ва агар ҳам ба, ёриашон бархезанд, ба душман пушт мекунанд. Пас рӯи ёрӣ набинанд.

← Оят 9 📖 Аль-Хашр Оят 11 →

Аль-ХашрФеҳристи Қуръон

24Оят

MedinanRevelation

10Оят

Тарҷума — Аль-Хашр 10

Сураи Аль-Хашр Оят 10 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Касоне, ки аз паси онҳо омадаанд, мегӯянд: «Эй Парвардигори мо,…

Сураи Оят 10/24 — Сураи Аль-Хашр الحشر (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Хашр Гӯш кун, Сураи Аль-Хашр Тарҷума, Сураи Аль-Хашр mp3, Сураи Аль-Хашр pdf. Оят 8–12. Ба Тоҷикӣ: Русский.