Surah Al-An'am — Talata 104

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• Basa'ir (بَصَائِرُ): Mga katibayan at mga patunay na nagbibigay-liwanag sa puso upang makilala ang katotohanan mula sa kamalian.
• Man absara (مَنْ أَبْصَرَ): Ang sinumang nakakita at nakauunawa sa mga patunay na ito at nanampalataya rito.
• Man 'amiya (مَنْ عَمِيَ): Ang sinumang nagbulag-bulagan at hindi tumanggap sa mga patunay na ito.
• Hafiz (حَفِيظ): Tagapagbantay na nagtatala ng mga gawa at nagbabantay sa mga ito.

Interpretasyon ng Talata:

O mga tao, tunay na dumating na sa inyo mula sa inyong Panginoon ang mga malinaw na katibayan at mga maliwanag na patunay na nagpapakita sa inyo ng landas ng patnubay (hidaya) mula sa landas ng pagkaligaw (dalala). Ang mga ito ay ang mga aral at batas na nasa Qur'an na dinala ng Sugo (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala). Kaya ang sinumang nagmuni-muni sa mga katibayang ito, nakaunawa sa mga ito, at sumampalataya sa mga ito, ang pakinabang ng kanyang pananampalataya ay babalik sa kanyang sarili lamang, sapagkat siya ang makikinabang sa kaligtasan sa Kabilang Buhay. At ang sinumang nagbulag-bulagan sa mga katibayang ito at hindi tumanggap sa mga ito matapos na maliwanagan siya ng katotohanan, ang kapinsalaan ng kanyang pagtanggi ay babagsak sa kanyang sarili lamang, sapagkat siya ang magdurusa sa parusa. At ako (ang Propeta) ay hindi isang tagapagbantay sa inyo na nagtatala ng inyong mga gawa at nagbabantay sa inyong mga kilos; ang aking tungkulin ay ang magpahayag lamang ng mensahe ng aking Panginoon. Ang Allah ang siyang Tagapagbantay sa lahat ng bagay, at Siya ang hahatol sa Kanyang mga lingkod ayon sa Kanyang karunungan at katarungan.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang Allah ay nagpadala sa atin ng mga malinaw na katibayan at patunay sa pamamagitan ng Qur'an at ng Kanyang Sugo, kaya walang dahilan ang sinuman sa harap ng Allah sa Araw ng Paghuhukom upang sabihing hindi namin alam ang katotohanan.
2. Ang pananampalataya at mabubuting gawa ay para sa kapakanan ng tao mismo; walang ibang makikinabang dito kundi siya. Gayundin, ang kawalan ng pananampalataya at kasamaan ay hindi nakakapinsala sa Allah, kundi sa tao mismo.
3. Ang tungkulin ng mga tagapagpahayag ng Islam ay ang magpahayag lamang ng mensahe nang may katapatan at karunungan; hindi nila kayang pilitin ang mga puso na manampalataya, sapagkat ang pagbabago ng mga puso ay nasa kamay ng Allah lamang.
4. Ang katarungan ng Allah ay ganap; hindi Niya pinaparusahan ang sinuman maliban sa matapos na dumating sa kanya ang malinaw na katibayan at siya ay tumanggi pa rin.
5. Ang talatang ito ay nag-aanyaya sa tao na gamitin ang kanyang isip at puso upang magnilay sa mga tanda ng Allah, sapagkat ang tunay na tagumpay ay sa mga nakakita ng katotohanan at sumunod dito.