Σούρα Αλ-Ανάμ — Στίχος 136

Και (οι ειδωλολάτρες καινοτόμησαν και) όρισαν για τον Αλλάχ ένα μερίδιο από όσα δημιούργησε από τις καλλιέργειες και τα βοοειδή, και έτσι είπαν: «Αυτό είναι για τον Αλλάχ.», -όπως ισχυρίζονται-, (και είπαν): «Και αυτό είναι για τους εταίρους μας (τα είδωλα που λάτρευαν).» Όμως, ό,τι όρισαν για τους εταίρους τους (τα είδωλα), δεν το άφηναν στο μερίδιο του Αλλάχ (αν έπεφτε εκεί λόγω αέρα κλπ.), ενώ ό,τι όρισαν για τον Αλλάχ, το άφηναν στο μερίδιο των εταίρων τους (τα είδωλα, αν έπεφτε εκεί λόγω αέρα κλπ.) [δηλ. αν χανόταν ή καταστρεφόταν κάτι από το μερίδιο των ειδώλων, το έπαιρναν από το μερίδιο του Αλλάχ και το έβαζαν στο μερίδιο των ειδώλων, και όχι το αντίστροφο. Και αν έπεφτε κάτι από το μερίδιο του Αλλάχ στο μερίδιο των ειδώλων, το άφηναν εκεί, αλλά αν συνέβαινε το αντίστροφο, το έπαιρναν ξανά στο μερίδιο των ειδώλων]. Τι άθλιο είναι αυτό που κρίνουν!