Сураи Аль-Анам Оят 136 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барои Худо аз киштаҳову чорпоёне, ки офаридааст, насибе муъайян карданд…

Аль-Анам · 136/165

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Анам

وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَٰذَا لِشُرَكَائِنَا ۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَائِهِمْ ۗ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ ۝١٣٦

🔤 Transliteration

Wa ja`aloo lillaahi mimmaa zara-a minal harsi walan`aami naseeban faqaaloo haazaa lillaahi biza`mihim wa haaza lishurakaa`inaa famaa kaana lishurakaaa`ihim falaa yasilu ilal laahi wa maa kaana lillaahi fahuwa yasilu ilaa shurakaaa`ihim; saaa`a maa yahkumoon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Барои Худо аз киштаҳову чорпоёне, ки офаридааст, насибе муъайян карданд ва ба хаёли худ гуфтанд, ки ин аз они Худост ва ин аз они бутони мост. Пас он чӣ аз они бутонашон буд, ба Худо намерасид ва он чӣ аз они Худо буд, ба бутонашон мерасид. Ба тарзе бад доварӣ мекарданд.

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳои душворфаҳм:

ذَرَأَ: офарид, халқ кард.
الْحَرْثِ: зироатҳо, киштзорҳо.
الْأَنْعَامِ: чорпоёни молӣ, чун шутур, гов, гӯсфанд ва буз.
نَصِيبًا: ҳисса, саҳм.
بِزَعْمِهِمْ: ба гумони худ, ба пиндори беасоси худ.
شُرَكَائِنَا: шарикон, яъне бутҳо ва санамҳое, ки мушрикон онҳоро шарики Худо мешумурданд.
سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ: бад аст он ҳукме, ки онҳо мекунанд.

Тафсири оят:

Мушрикони Араб аз зироату чорпоёни худ, ки Худованд офарида буд, барои Худо ҳиссае ҷудо мекарданд ва барои бутҳои худ ҳиссаи дигаре муқаррар менамуданд. Онҳо мегуфтанд: «Ин барои Худост ва ин барои шарикони мо». Ин тақсимро худи онҳо аз пеши худ ихтироъ карда буданд, на ин ки Худо фармуда бошад. Ҳиссае, ки барои бутҳо ҷудо мешуд, танҳо ба онҳо мерасид ва ба Худо намерасид, аммо ҳиссае, ки ба номи Худо ҷудо шуда буд, боз ба бутҳо мерасид ва дар роҳи онҳо сарф мегардид. Ин тақсим ва ҳукми онҳо бисёр бад ва нодуруст буд.

Фоидаҳо аз ин оят:

Ин оят нишон медиҳад, ки инсон набояд дар дини Худо аз пеши худ чизе ихтироъ кунад ва ба Худо шарике қоил шавад.
Худованд ба бандагони худ фармудааст, ки ризқу неъматҳои Ӯро танҳо барои Ӯ ва дар роҳи Ӯ сарф кунанд, на барои бутҳо ва махлуқоти беҷон.
Ин оят моро огоҳ мекунад, ки ҳар гуна тақсиму ҳукми худсохта, ки ба адлу ҳикмати Худо мухолиф аст, бад ва нописандида аст.
Вақте ки инсон ба ягонагии Худо ва дурустии дини Ислом бовар мекунад, дилаш ором меёбад ва аз гумроҳии шайтон ва хурофот эмин мемонад.
Қуръони Карим моро ба сӯи адлу ростӣ ва покии эътиқод ҳидоят мекунад, то ки дар ҳаёти худ аз ҳар гуна ширку хурофот дур бошем ва танҳо ба Худои ягона бандагӣ кунем.

📜 Оят 134-138 — Сураи Аль-Анам

134إِنَّ مَا تُوعَدُونَ لَآتٍ ۖ وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ

Ҳарчи ба шумо ваъда додаанд, хоҳад омад ва шуморо роҳи гурезе нест.

135قُلْ يَا قَوْمِ اعْمَلُوا عَلَىٰ مَكَانَتِكُمْ إِنِّي عَامِلٌ ۖ فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ مَن تَكُونُ لَهُ عَاقِبَةُ الدَّارِ ۗ إِنَّهُ لَا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ

Бигӯ: «Эй қавми ман, ҳар чӣ аз дастатон бармеояд, бикунед, ки ман низ мекунам; ба зудӣ хоҳед донист, ки поёни ин зиндагӣ ба нафъи кӣ хоҳад буд, Албатта ситамкорон растагор намешаванд!»

136وَجَعَلُوا لِلَّهِ مِمَّا ذَرَأَ مِنَ الْحَرْثِ وَالْأَنْعَامِ نَصِيبًا فَقَالُوا هَٰذَا لِلَّهِ بِزَعْمِهِمْ وَهَٰذَا لِشُرَكَائِنَا ۖ فَمَا كَانَ لِشُرَكَائِهِمْ فَلَا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَا كَانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلَىٰ شُرَكَائِهِمْ ۗ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

137وَكَذَٰلِكَ زَيَّنَ لِكَثِيرٍ مِّنَ الْمُشْرِكِينَ قَتْلَ أَوْلَادِهِمْ شُرَكَاؤُهُمْ لِيُرْدُوهُمْ وَلِيَلْبِسُوا عَلَيْهِمْ دِينَهُمْ ۖ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا فَعَلُوهُ ۖ فَذَرْهُمْ وَمَا يَفْتَرُونَ

Ҳамчунин коҳинон куштани фарзандро дар назари бисёре аз мушрикон биёростанд, то ҳалокашон кунанд ва дар бораи динашон ба шакку иштибохашон андозанд. Агар Худо мехост, чунин намекарданд. Пас бо дурӯғе, ки мебофанд, таркашои соз!

138وَقَالُوا هَٰذِهِ أَنْعَامٌ وَحَرْثٌ حِجْرٌ لَّا يَطْعَمُهَا إِلَّا مَن نَّشَاءُ بِزَعْمِهِمْ وَأَنْعَامٌ حُرِّمَتْ ظُهُورُهَا وَأَنْعَامٌ لَّا يَذْكُرُونَ اسْمَ اللَّهِ عَلَيْهَا افْتِرَاءً عَلَيْهِ ۚ سَيَجْزِيهِم بِمَا كَانُوا يَفْتَرُونَ

Аз рӯи пиндор гуфтанд: «Инҳо чорпоёну киштзорони мамнӯъ аст. Ҳеҷ кас ҷуз он, ки мо бихоҳем, набояд аз онҳо бихӯрад». Ва инҳо чорпоёнест, ки савор шуданашон ҳаром аст ва инҳо чорпоёнест, ки номи Худоро бар онҳо ёд накунанд, ба Худо дурӯғ мебанданд ва ба зудӣ ба ҷазои дурӯғе, ки мебастаанд, ҷазояшонро хоҳад дод!

← Оят 135 📖 Аль-Анам Оят 137 →

Аль-АнамФеҳристи Қуръон

165Оят

MeccanRevelation

136Оят

Тарҷума — Аль-Анам 136

Сураи Аль-Анам Оят 136 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Барои Худо аз киштаҳову чорпоёне, ки офаридааст, насибе муъайян карданд…

Сураи Оят 136/165 — Сураи Аль-Анам الأنعام (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Анам Гӯш кун, Сураи Аль-Анам Тарҷума, Сураи Аль-Анам mp3, Сураи Аль-Анам pdf. Оят 134–138. Ба Тоҷикӣ: Русский.