سورت انعام — آیت 32

د مهمو کلمو معناګانې:

• لَعِبٌ: لوبه، هغه کار چې جدي نه وي او بې ګټې وي.
• لَهْوٌ: مشغولتیا، هغه کار چې انسان له مهمو چارو څخه غافل کړي.
• لَلدَّارُ الْآخِرَةُ: د آخرت کور، یعنې جنت او هغه تلپاتې ژوند.

د آیت تفسیر:

الله تعالی په دې آیت کې د دنیا د ژوند حقیقت څرګندوي او وایي چې دا دنیاوي ژوند، په خپلو آرایشونو، مالونو، مقامونو او خوندونو سره، یوازې لوبه او مشغولتیا ده؛ یعنې هغه شیان چې په پای کې له منځه ځي او هیڅ تلپاتې ګټه نه لري. لکه یوه لوبه چې خلک پرې یو څه وخت خوشحاله وي، خو بیا پای ته رسېږي او هیڅ پاتې نه کېږي.

خو د آخرت کور او هغه ژوند چې له مرګ وروسته راځي، د هغو خلکو لپاره چې له الله څخه وېرېږي او د هغه له عذاب څخه ځان ساتي، د دوی په عملونو سره — یعنې د الله په امرونو عمل کول او د هغه له نواهیو څخه ډډه کول — خورا ښه او غوره دی. ځکه چې هغه ژوند تلپاتې دی او هېڅ پای نه لري.

بیا الله تعالی له مشرکانو څخه پوښتنه کوي چې ایا تاسو عقل نه لرئ؟! ولې نه پوهېږئ چې تلپاتې او پایداره ژوند د لنډمهاله او فاني ژوند څخه غوره دی؟ ولې هغه څه چې تل پاتې کېږي، پر هغو شیانو چې له منځه ځي، غوره نه کوئ؟

فايدې او سبقونه:

1. دا آیت مونږ ته ښیي چې دنیا لنډمهاله ده او د هغې خوندونه او خوښۍ پای ته رسېدونکې دي؛ نو باید پرې ډېر زړه ونه تړو.
2. آخرت تلپاتې ژوند دی او د هغو خلکو لپاره چې تقوا لري، خورا ښه او غوره دی؛ نو باید د آخرت لپاره کار وکړو.
3. عقل او هوښیارتیا دا ده چې انسان هغه څه غوره کړي چې تلپاتې وي، نه هغه څه چې فاني وي.
4. تقوا — یعنې له الله څخه وېره او د هغه په امرونو عمل کول — د آخرت د ښه والي اصلي لامل دی.
5. دا آیت مونږ ته د دنیا او آخرت ترمنځ پرتله کوي ترڅو د عمل کولو لپاره زمونږ هڅونه زیاته کړي او مونږ له غفلت څخه راویښ کړي.