Surja El-En'am — Ajet 32

Kuptimet e fjalëve:

• L’aib (لَعِبٌ): lojë dhe dëfrim pa qëllim serioz.
• Lehv (لَهْوٌ): argëtim që e largon njeriun nga ajo që është e dobishme dhe e vërtetë.
• Ed-Darul-Ähireh (الدَّارُ الْآخِرَةُ): bota tjetër, jeta e përjetshme pas vdekjes.
• Jettekun (يَتَّقُونَ): ata që i frikësohen Allahut dhe i ruhen ndëshkimit të Tij, duke zbatuar urdhrat e Tij dhe duke u larguar nga të ndaluarat.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar na bën me dije se jeta e kësaj bote, në thelbin e saj, nuk është gjë tjetër veçse lojë dhe argëtim që të mashtron. Ajo është e përkohshme dhe e kotë për atë që nuk punon në të për atë që e kënaq Zotin e tij. Ndërsa jeta e botës tjetër, me begatitë e saj të përjetshme, është shumë më e mirë dhe më e dobishme për ata që i frikësohen Allahut, duke besuar dhe duke bërë vepra të mira, dhe duke u larguar nga mosbesimi dhe mëkatet. Në fund të ajetit, Allahu i tërheq vëmendjen njerëzve që janë mashtruar nga bukuria e kësaj jete, duke i pyetur: "A nuk po mendoni?" – që të kuptojnë se ajo që zgjat është më e mirë se ajo që zhduket, dhe kështu t'i japin përparësi asaj që mbetet përjetësisht.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Kjo jetë është e përkohshme dhe e plotë me mashtrime; njeriu i mençur nuk e bën atë qëllim kryesor të tij, por e sheh atë si një urë kalimi drejt jetës së përjetshme.
2. Vlera e vërtetë e njeriut nuk matet me pasurinë apo kënaqësitë e kësaj bote, por me devotshmërinë e tij ndaj Allahut dhe me veprat e mira që bën.
3. Ajeti na nxit të përdorim mendjen dhe arsyen për të dalluar të mirën nga e keqja, dhe për të zgjedhur atë që është më e dobishme për ne në të ardhmen tonë të përjetshme.
4. Islami na mëson të jemi largpamës dhe të mos mashtrohemi nga shkëlqimi i kësaj bote, sepse jeta e vërtetë dhe e lumtur është ajo e botës tjetër, e cila u përket atyre që i frikësohen Allahut.