انعام سۈرىسى — ئايەت 42

1) لۇغەت ئىزاھاتى

• أُمَمٍ: ئۈممەتلەر، جامائەتلەر، خەلقلەر.
• بَأْسَاء: قاتتىقچىلىق، يوقسۇللۇق، ئاچارچىلىق ۋە جاپا-مۇشەققەت.
• ضَرَّاء: كېسەللىك، ئاجىزلىق ۋە بەدەنگە يېتىدىغان زىيان-زەخمەت.
• يَتَضَرَّعُونَ: ئۆزلىرىنى خار قىلىپ، يالۋۇرۇپ-يېغىلاپ ئاللاھقا ئىلتىجا قىلىش، تەۋبە قىلىش.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى

ئى پەيغەمبەر! سەندىن ئىلگىرىكى ئۈممەتلەرگە ھەقىقەتەن پەيغەمبەرلەرنى ئەۋەتتۇق، ئۇلار ئاللاھقا ئىبادەت قىلىشقا ۋە ياخشى ئىشلارغا چاقىردى. لېكىن ئۇ ئۈممەتلەر پەيغەمبەرلەرنى ئىنكار قىلىپ، ئۇلار كەلتۈرگەن ھەقىقەتلەردىن يۈز ئۆرۈدى. شۇنىڭ بىلەن بىز ئۇلارنى جازالاپ، مال-مۈلۈكلىرىنى يوقسۇللۇق ۋە ئاچارچىلىق بىلەن، بەدەنلىرىنى كېسەللىك ۋە ئاجىزلىق بىلەن سىنىدۇق. بۇ سىناقلارنىڭ مەقسىتى ئۇلارنىڭ پەرۋەردىگارىغا ئۆزلىرىنى خار قىلىپ، يېغىلاپ-يالۋۇرۇپ ئىلتىجا قىلىشى ۋە تەۋبە قىلىشى ئىدى. يەنى بۇ جاپا-مۇشەققەتلەر ئۇلارنى تەكەببۇرلۇقتىن قايتۇرۇپ، ئاللاھقا تەۋە بولۇشقا ۋە ئۇنىڭغا باش ئەگىشىگە يېتەكلىشى ئۈچۈن ئىدى.

3) ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار

• ئاللاھ تائالا ئىنسانلارنى ھەر خىل سىناقلار ئارقىلىق ئۆزىگە قايتۇرۇشنى خالايدۇ، بۇ ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ بىر ئىپادىسىدۇر.
• قىيىنچىلىق ۋە كېسەللىك پەقەت جازا ئەمەس، بەلكى ئىنساننى ئويغىتىدىغان ۋە ئاللاھقا يېقىنلاشتۇرىدىغان ۋاسىتە بولۇشى مۇمكىن.
• ئاللاھقا يالۋۇرۇپ-يېغىلاش، تەۋبە قىلىش ۋە ئۆزىنى خار قىلىش مۇئمىننىڭ ئەڭ ئاساسلىق سۈپەتلىرىدىندۇر.
• ئىنكار قىلغان ئۈممەتلەرنىڭ ئاقىۋىتىدىن ئىبرەت ئېلىش، ھەقىقەتكە ئەمەل قىلىشقا ئۈندەيدۇ.
• ئىسلام دىنى ئىنسانلارنى ئۈمىدسىزلىككە ئەمەس، بەلكى ئاللاھنىڭ رەھمىتىگە ئىشىنىشكە ۋە ئۇنىڭغا يۈزلىنىشكە چاقىرىدۇ.