ሱረቱ አል-አንአም — አንቀጽ 42

የቃላት ማብራሪያ፦

• አርሰልና፦ ላክን።
• ኡመም፦ ሕዝቦች፣ ማኅበረሰቦች።
• በኣል-በъሳእ፦ በጠንካራ ድህነት፣ በረሃብና በጦር መከራ የመሳሰሉ ከባድ ችግሮች።
• ደርሳእ፦ በሽታ፣ ሕመምና የአካል ጉዳት።
• የተደረъъዑን፦ ትህትና በመግለጽ ወደ አላህ ይመለሱና ይለምኑ ዘንድ።

የአንቀጹ ትርጉምና ትምህርቱ፦

አላህ ለነቢዩ ሙሐመድ (ሶ.ዐ.ወ) እንዲህ ይናገራል፦ ከአንተ በፊት የነበሩትን ሕዝቦች ወደ እርሱ እንዲጠሩ መልእክተኞችን ልከናል። ነገር ግን እነዚያ ሕዝቦች መልእክተኞቹን አስተባበሉ፤ የመጡላቸውንም ትምህርት ችላ አሉ። በዚህም ምክንያት አላህ በከባድ ድህነት፣ በረሃብና በኢኮኖሚ ጫና እንዲሁም በበሽታ፣ በሕመምና በአካል ጉዳት ቀጣቸው። ይህ ቅጣት ለመበቀል ብቻ አልነበረም፤ ይልቁንም እነሱ ልባቸውን አዳኝተው ወደ ጌታቸው እንዲመለሱ፣ በትህትና እንዲጸልዩና እንዲለምኑ ነበር። ምክንያቱም የሰው ልጅ በችግር ጊዜ የበለጠ ወደ ፈጣሪው ይቀርባል፤ ኃይሉ እንደማይበቃውም በመገንዘብ እጁን ወደ አላህ ይዘረጋል።

እንግዲህ ይህ አንቀጽ ለእኛ ትልቅ ትምህርት ይዟል፦ አላህ የሚልካቸውን መልእክተኞች ስናስተባብልና ትምህርቱን ስንተው፣ በተለያዩ ችግሮች ሊፈትነን ይችላል። ነገር ግን የእነዚህ ችግሮች ዋና ዓላማ ልባችንን አጥብቀን ወደ አላህ እንድንመለስ፣ በትህትና እንድንለምነውና ከኃጢአታችን እንድንጸጸት ነው። ስለዚህ በድህነትም ሆነ በሕመም ጊዜ ተስፋ አንቁረጥ፤ ይልቁንም እነዚህን ጊዜያት ወደ አላህ ለመቅረብና ልብን ለማደስ እድል አድርገን እንጠቀምባቸው። አላህ በጣም አዛኝና መሐሪ ነው፤ በትህትና ወደ እርሱ የሚመለስን ሁሉ በምሕረቱ ይቀበላል።