Sure En'âm — Ayet 42

Kelime Anlamları:

• Ümem: Ümmetler, topluluklar, kavimler.
• Be'sâ: Şiddet, darlık, fakirlik ve kıtlık gibi maddi sıkıntılar.
• Darrâ: Bedene dokunan hastalık, ağrı ve acı gibi zararlar.
• Yetedarra'ûn: Yalvarıp yakarmak, boyun büküp Allah'a tevazu ile yönelmek, O'na karşı alçak gönüllülükle niyazda bulunmak.

Tefsir:

Ey Resul! Senden önce de birçok ümmete peygamberler gönderdik. Onlar, kendilerine gönderilen elçileri yalanladılar ve getirdikleri hakikatten yüz çevirdiler. Bunun üzerine biz de onları, mallarını ve bedenlerini kuşatan çeşitli bela ve musibetlerle yakaladık: Kimini şiddetli fakirlik ve geçim darlığıyla, kimini hastalık ve acılarla imtihan ettik. Bütün bunları yapmaktaki gayemiz, onların gurur ve kibirden vazgeçip boyunlarını bükerek bize yönelmeleri, yalvarıp yakarmaları ve gerçek kulluk bilincine ermeleriydi. Çünkü sıkıntı ve darlık anında kalpler yumuşar, gaflet perdesi aralanır ve insan, acizliğini idrak ederek Rabbine sığınma ihtiyacı hisseder.

Bu ilahi uyarı, aslında her dönemdeki insanlığa açık bir mesajdır: Zorluklar, bir ceza olmaktan önce bir rahmet kapısıdır. Allah, kullarını bazen sıkıntılarla uyandırır ki, onlar kendilerine dönsünler, dünyaya aldanıp ahireti unutmasınlar. Ey insan! Başına gelen her musibette bir hayır vardır; yeter ki kalbin O'na dönsün, dilin O'na yalvarsın. Unutma ki, darlıkta edilen dua, genişlikte edilen duadan daha makbuldür. Rabbimiz, kullarının kendisine sığınmasından, boyun büküp "Ya Rabbi!" demesinden hoşnut olur. O halde sen de her hâlinde O'na yönel; çünkü O, duaları işiten ve kullarına en yakın olandır. Bu ayet, müminlere şu müjdeyi verir: Sıkıntılar geçicidir, ama kulluk bilinci kalıcıdır. Kim bu imtihanlardan ders alırsa, dünyada huzura, ahirette kurtuluşa erer.