انعام سۈرىسى — ئايەت 43

1) ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەرنىڭ مەنىسى:

• فَلَوْلَا : «فەلەۋلا» — «نېمىشقا...؟» ياكى «ھەلە...؟» دېگەن مەنىدە بولۇپ، بۇ يەردە ئەپسۇسلىنىش ۋە ئەيىبلەش مەنىسىنى بىلدۈرىدۇ.
• بَأْسُنَا : «بەئسۇنا» — بىزنىڭ ئازابىمىز، بىزنىڭ جازامىز.
• تَضَرَّعُوا : «تەزەررەئۇ» — ئۆزلىرىنى خار قىلىپ، يالۋۇرۇپ-ياقىنىپ ئىلتىجا قىلدى، تەۋەككۇل قىلدى.
• قَسَتْ : «قەسەت» — قاتتىقلىشىپ كەتتى، قاتتىق بولدى.
• زَيَّنَ : «زەييەنە» — چىرايلىق كۆرسەتتى، زىننەتلىدى.

2) ئايەتنىڭ تەپسىرى:

ئاللاھ تائالا بۇ ئايەتتە ئۆتكەن ئۈممەتلەرنىڭ ھالەتلىرىنى بايان قىلىپ، ئۇلارغا ئازاب كەلگەن چاغدا ئەگەر ئۇلار ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، تەۋەككۇل قىلىپ، ئۆزلىرىنىڭ گۇناھلىرىنى تونۇپ، ئاللاھقا قايتقان بولسا، ئاللاھ ئۇلارنىڭ ئازابىنى كۆتۈرۈپ، ئۇلارغا رەھمەت قىلاتتى. ئەمما ئۇلار بۇنداق قىلمىدى. ئۇلارنىڭ قەلبلىرى قاتتىقلىشىپ كەتتى، ئازابنى كۆرگەن تۇرۇقلۇق ئىبرەت ئالمىدى، تەۋبە قىلمىدى. شەيتان ئۇلارغا قىلغان كۇفرى ۋە گۇناھلىرىنى چىرايلىق كۆرسەتتى، شۇڭا ئۇلار ئۆزلىرىنىڭ بۇزۇق ئەمەللىرىدە داۋام قىلدى. بۇ ئايەت ئىنسانلارغا شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ئازاب-ئوقۇبەت كەلگەن چاغدا ئاللاھقا يۈزلىنىش، تەۋبە قىلىش ۋە ئىبرەت ئېلىش لازىم؛ قەلبنىڭ قاتتىقلىشىپ كېتىشى ۋە شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىگە ئۇيۇش ئىنساننى ھالاكەتكە ئېلىپ بارىدۇ.

3) بۇ ئايەتتىن ئېلىنىدىغان پايدىلار:

• ئاللاھ تائالا بەندىلىرىگە ئازاب-ئوقۇبەت كەلگەندە ئۇلارنىڭ ئاللاھقا يالۋۇرۇپ، تەۋبە قىلىشىنى خالايدۇ؛ بۇ ئاللاھنىڭ رەھمىتىنىڭ كەڭلىكىنى كۆرسىتىدۇ.
• قەلبنىڭ قاتتىقلىشىپ كېتىشى ئىنساننى ھەقىقەتنى قوبۇل قىلمايدىغان، ئىبرەت ئالمىغۇچى كىشىگە ئايلاندۇرىدۇ؛ شۇڭا قەلبنى يۇمشاق، ئاللاھنى ئەسلەش بىلەن تىرىك تۇتۇش لازىم.
• شەيتان ئىنساننىڭ گۇناھلىرىنى چىرايلىق كۆرسىتىپ، ئۇنىڭغا ئازاب كەلگەندىمۇ تەۋبە قىلماي داۋام قىلىشقا ئۈندەيدۇ؛ بۇنىڭدىن ئاگاھ بولۇش ۋە شەيتاننىڭ ۋەسۋەسىسىگە قارشى تۇرۇش مۇھىم.
• ئىسلام دىنى ئىنسانلارنى ھەر قانداق ھالەتتە ئاللاھقا يۈزلىنىشكە، تەۋبە قىلىشقا ۋە ياخشى ئەمەللەرنى قىلىشقا چاقىرىدۇ؛ بۇ ئىنساننىڭ دۇنيا ۋە ئاخىرەتتە نىجاتلىققا ئېرىشىشىنىڭ يولىدۇر.