Surah Al-An'am — Talata 54

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• بِجَهَالَةٍ – dahil sa kamangmangan, ibig sabihin, ang kanyang pagsuway ay bunga ng kawalan ng kaalaman sa kahihinatnan nito o sa bigat ng kasalanan, maging siya man ay nakaaalam sa pagbabawal nito o hindi.
• ثُمَّ تَابَ – pagkatapos ay nagsisi at tumalikod sa kasalanan.
• وَأَصْلَحَ – at itinuwid ang kanyang gawain, ginawang dalisay ang pagsisisi, at nagpatuloy sa mabubuting gawa.

Interpretasyon ng Talata:

O Propeta Muhammad (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala), kapag dumating sa iyo ang mga tao na sumasampalataya sa Aming mga talata at tanda na nagpapatunay sa katotohanan ng iyong ipinapahayag, at sila ay nagtatanong tungkol sa pagtanggap ng kanilang pagsisisi sa mga nagawa nilang kasalanan, tugunin mo sila ng pagbati ng kapayapaan bilang paggalang at pagpaparangal sa kanila. Sabihin mo sa kanila: "Kapayapaan ay sumainyo." Pagkatapos, ipahayag mo sa kanila ang mabuting balita ng malawak na awa ng Allah. Sapagkat ang inyong Panginoon ay nagtakda at nag-obliga sa Kanyang sarili, bilang Kanyang biyaya at kabutihan, na Kanyang kahabagan ang Kanyang mga lingkod. Ang sinuman sa inyo na nakagawa ng kasalanan dahil sa kamangmangan – at ang bawat nagkasala, maging siya ay nagkakamali o sadyang sumuway, ay itinuturing na mangmang sa ganitong diwa, sapagkat hindi niya naisip ang masamang kahihinatnan ng kanyang gawa at ang galit ng Allah – pagkatapos ay nagsisi mula sa kanyang kasalanan, at itinuwid ang kanyang sarili sa pamamagitan ng paggawa ng mabubuting gawa at pagpapatuloy dito, kung gayon, katotohanang ang Allah ay Mapagpatawad sa Kanyang mga lingkod na nagsisisi, at Maawain sa kanila. Kaya't huwag silang mawalan ng pag-asa sa awa ng Allah, sapagkat ang Kanyang awa ay sumasaklaw sa lahat ng bagay.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang Islam ay nagpapakita ng dakilang awa at kabaitan sa mga makasalanan, sapagkat binubuksan nito ang pinto ng pagsisisi sa lahat ng oras, gaano man kalaki ang kasalanan, basta't ito ay taos-puso.
2. Ang pagbati ng "Salam" sa mga mananampalataya ay isang tanda ng pagmamahal at pagpapahalaga, at ito ay nagpapalaganap ng pagkakaisa at pagkakaibigan sa lipunan.
3. Ang kamangmangan ay dahilan ng pagpapagaan ng pananagutan, ngunit hindi nito inaalis ang obligasyon na magsisi at mag-ayos ng sarili.
4. Ang pagsisisi ay hindi lamang pag-awat sa kasalanan, kundi kinakailangan ding samahan ito ng paggawa ng mabuti at pagpapatuloy sa katuwiran, upang maging tunay at tanggap na pagsisisi.
5. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga nagkasala at nagtuturo sa kanila na huwag mawalan ng pag-asa sa awa ng Allah, na siyang pinakamalaking dahilan upang mahalin ang Islam at manatili sa tamang landas.