سورت انعام — آیت 61

د کلمو معنا:

• القاهر: غالب، مسلط، چې هر څه د هغه تر امر لاندې وي.
• حفظه: ساتونکي فرښتې، چې د بندګانو کړنې ثبتوي.
• توفته: د روح قبضول، يعنې د مړينې پر مهال روح اخيستل.
• لا يفرطون: هېڅ کوتاهي نه کوي، نه يې څه پرېږدي او نه يې په کار کې سستي کوي.

د آيت تفسير:

الله تعالی هغه ذات دی چې پر خپلو بندګانو غالب او مسلط دی، د هغه حاکميت بې پايه دی او هر څه د هغه تر ارادې لاندې دي. هغه له خپلو بندګانو څخه په بشپړ ډول برتر دی — هغه برتري چې د هغه له جلال او عظمت سره سمون خوري، نه لکه د مخلوقاتو برتري. هر څيز د هغه په وړاندې عاجز او تسليم دی.

الله تعالی پر تاسو باندې ساتونکي فرښتې رالېږي، چې ستاسو ټول کارونه، خبرې او عملونه ثبتوي — ښه او بد، کوچني او لوی — تر هغه چې ستاسو اجل راورسېږي. کله چې د يو چا د مړينې وخت راشي، د مړينې فرښته او د هغه مرستيالان د هغه روح قبضوي، او دوی په دې کار کې هېڅ کوتاهي نه کوي — نه ځنډ کوي، نه يې پرېږدي او نه يې په تنفيذ کې سستي کوي. دوی په بشپړ دقت سره د الله تعالی امر ترسره کوي.

دعوتي اړخ:

دا آيت د مسلمان لپاره لوی درس لري: موږ بايد تل په دې پوه شو چې الله تعالی پر موږ څارونکی دی، او زموږ هر عمل ثبتېږي. دا باور موږ ته تقوا او ښه عمل راښيي — که څوک په دې پوه شي چې د هغه هر ګام لېکل کېږي، نو له ګناهونو ډډه کوي او د نېکیو لور ته ګام اخلي. د مړينې ياد موږ له غفلت نه راویښوي او آخرت ته يې چمتو کوي. څومره ښه حال د هغه چا دی چې د ژوند په هره شيبه کې د الله تعالی اطاعت کوي او د هغه د رحمت اميد لري! الله تعالی چې غالب او قاهر دی، بيا هم پر بندګانو رحم کوي او دوی ته د توبې دروازه پرانیزي — نو راځئ چې له دې فرصت نه ګټه واخلو او د خپل رب په لور رجوع وکړو، ځکه چې هغه بخښونکی او مهربان دی.