سورت صف — آیت 2

د کلمو معناګانې:

• لِمَ: ولې، د څه لپاره؟
• تَقُولُونَ: تاسو وایئ (قول کوئ).
• مَا لَا تَفْعَلُونَ: هغه څه چې تاسو یې نه کوئ (عمل نه ورکوئ).

د آیت تفسیر:

ای هغو کسانو چې پر الله او د هغه پر رسول یې ایمان راوړی او د هغه پر شریعت یې عمل کړی دی! ولې تاسو داسې خبرې کوئ چې پرې عمل نه کوئ؟ دا د هغو کسانو په اړه یو سخت ګواښ او ملامتي ده چې ژبه یې له عمل سره نه سمون خوري. یعنې تاسو وعده ورکوئ او بیا یې خلاف کوئ، یا وایئ چې موږ دا کار کړی دی حال دا چې نه دی کړی. لکه څنګه چې یو څوک وایي: "ما په خپله توره جګړه کړې ده او ما دښمن ته ګوزار کړی دی" حال دا چې هغه په واقعیت کې جګړه نه ده کړې او نه یې ګوزار کړی دی. دا آیت د هغه چا په اړه هم راغلی چې د جهاد او نورو نیکیو وعده ورکوي خو بیا یې نه ترسره کوي. الله تعالی د دې کار سخت ملامتي کوي او دا کار د منافقانو له صفاتو څخه ګڼي.

فايدې (ګټې):

• دا آیت موږ ته ښیي چې په اسلام کې د قول او فعل ترمنځ سمون ډېر مهم دی. مسلمان باید هغه څه ووایي چې یې کوي او هغه څه وکړي چې یې وایي.
• دا آیت موږ له ریاکارۍ او منافقت څخه منع کوي، ځکه چې د ژبې او عمل ترمنځ اختلاف د منافقانو نښه ده.
• دا آیت موږ ته درس راکوي چې وعده باید وفا شي او که یو څوک وعده کوي، نو باید هغه پوره کړي، ځکه الله تعالی د وعدې خلاف کول سخت ناپسندیده ګڼي.
• دا آیت موږ ته دا هم ښیي چې د ایمان دعوی یوازې په ژبه کافي نه ده، بلکې ایمان هغه وخت بشپړېږي چې په عمل سره یې ثبوت ورکړل شي.