Surja El-Munafikun — Ajet 2

Kuptimet e fjalëve:

• Ejmanehum (أَيْمَانَهُمْ): betimet e tyre, të cilat i bënin për të mbuluar hipokrizinë e tyre.
• Xhunneh (جُنَّةً): mburojë dhe mbrojtje që i mbante larg dënimit dhe ndëshkimit.
• Fesaddu (فَصَدُّوا): penguan dhe larguan njerëzit.
• Sebil Allah (سَبِيلِ اللَّهِ): rruga e Allahut, që është besimi dhe lufta në rrugën e Tij.

Tefsiri i Ajetit:

Hipokritët i bënë betimet e tyre të rreme një mburojë për t’u mbrojtur nga dënimi dhe ndëshkimi, duke u paraqitur si besimtarë para muslimanëve, ndërsa në zemrat e tyre fshihnin mosbesimin. Me këto betime të rreme, ata siguruan pasurinë dhe jetën e tyre nga të qenit të sulmuar nga muslimanët, duke u dukur se ishin në anën e tyre. Por me këtë mashtrim, ata jo vetëm që e penguan veten nga rruga e drejtë, por edhe i larguan njerëzit e tjerë nga besimi dhe nga lufta në rrugën e Allahut, duke përhapur dyshime dhe frikë. Ata bënë një punë shumë të keqe, sepse hipokrizia dhe betimet e rreme janë ndër veprat më të urryera te Allahu.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Betimi është një gjë e madhe dhe serioze, prandaj nuk duhet të përdoret për mashtrim dhe gënjeshtër, sepse kjo është një nga shenjat e hipokrizisë.
2. Sinqeriteti në besim dhe vepra është rruga që të shpëton nga zemërimi i Allahut, ndërsa mashtrimi dhe dyfytyrësia sjellin poshtërim në këtë botë dhe dënim në botën tjetër.
3. Muslimani duhet të jetë i kujdesshëm ndaj njerëzve që përdorin fjalë të bukura dhe betime për të penguar të tjerët nga e vërteta, dhe duhet t’i dallojë ata nga shenjat e tyre.
4. Allahu i di qëllimet e fshehta dhe nuk i shpëton asgjë nga dituria e Tij, prandaj çdo njeri do të marrë shpërblimin ose dënimin sipas veprave të tij të sinqerta ose të rreme.