Surah Al-Munafiqun — Aya 2

Ma'anar Kalmomin:

• Aymaanihim: Rantsuwarsu da suke yi.
• Junnah: Garkuwa ko kariya.
• Fasaddu: Sun hana (mutane).
• Sabīlillāh: Hanyar Allah, wato Musulunci da imani.

Tafsirin Ayar:

Munafukai sun mayar da rantsuwarsu da suke yi (cewa su Musulmi ne) garkuwa don kare dukiyoyinsu da rayukansu daga Musulmi, don kada a kashe su ko a kwace musu dukiyoyinsu. Sun yi amfani da wannan rantsuwar wajen hana mutane shiga hanyar Allah, wato Musulunci, ta hanyar yada shakku da tsoratarwa da karya labarai. Lallai su, munanan ayyukansu na munafunci da rantsuwar karya sun yi muni sosai. Wannan kuwa saboda sun nuna imani a zahiri, amma a boye sun kafirta, don haka Allah ya rufe zukatansu saboda kafircinsu, ba su fahimtar abin da zai kyautata musu a duniya da lahira.

Fa'idodin Darasi:

1. Munafunci babban laifi ne da ke bata aikin mutum, kuma rantsuwar karya ba ta kare mutum daga azabar Allah, ko da ya yaudari mutane a duniya.
2. Imani na gaskiya shine na zuciya da aiki, ba kawai magana da harshe ba; Allah yana sani abin da ke cikin zukata.
3. Hana mutane shiga Musulunci babban zunubi ne da ke janyo fushin Allah, kuma munafukai su ne manyan makiya addini.
4. Kyawawan ayyuka suna buɗe zuciya ga fahimtar alheri, yayin da munafunci da kafirci ke rufe zuciya daga shiriya.
5. Musulmi ya kamata ya riƙa gaskiya da aminci, ya nisanci yaudara da rantsuwar karya, domin Allah yana lura da dukkan ayyuka.