Surja El-Mulk — Ajet 28

Kuptimet e fjalëve:

• أَرَأَيْتُمْ: Më tregoni mua, më informoni.
• أَهْلَكَنِيَ: Më ka vdekur mua (më ka marrë jetën).
• أَوْ رَحِمَنَا: Ose na ka mëshiruar duke na vonuar afatin (vdekjen) dhe duke na shpëtuar nga dënimi.
• يُجِيرُ: Kush do t'ju mbrojë dhe t'ju shpëtojë.
• عَذَابٍ أَلِيمٍ: Dënim i dhembshëm dhe i mundimshëm.

Tefsiri i Ajetit:

Thuaj, o Muhamed, këtyre jobesimtarëve që e mohojnë ringjalljen dhe që presin shkatërrimin tënd dhe të besimtarëve, duke u habitur nga kërkesa e tyre: "Më tregoni mua! Nëse Allahu më bën të vdes mua dhe të gjithë ata që janë me mua nga besimtarët, ashtu siç e dëshironi ju dhe siç shpresoni, ose nëse Ai na mëshiron neve duke na vonuar afatin tonë dhe duke na shpëtuar nga dënimi i Tij, atëherë kush do t'ju mbrojë juve jobesimtarët nga dënimi i dhembshëm që ju pret? Kush do t'ju shpëtojë prej tij?" Kuptimi është: Nëse ne besimtarët jemi midis frikës nga dënimi dhe shpresës në mëshirën e Allahut, atëherë kush do t'ju shpëtojë juve nga dënimi, ndërsa ju vazhdoni në mosbesimin tuaj? Askush nuk mund t'ju mbrojë nga dënimi i Allahut, asnjë fuqi dhe asnjë ndërmjetës nuk do t'ju bëjë dobi. Ky ajet është një paralajmërim i qartë dhe një kërcënim për jobesimtarët, duke u treguar atyre se shpëtimi është vetëm në besim dhe bindje ndaj Allahut, e jo në dëshirën për shkatërrimin e të dërguarit dhe të besimtarëve.

Përfitimet e nxjerra nga ajeti:

1. Siguria e besimtarit është vetëm tek Allahu: Besimtari e di se jeta dhe vdekja janë në dorën e Allahut, dhe se Ai është i vetmi që jep mëshirë dhe dënim. Prandaj, ai nuk frikësohet nga kërcënimet e jobesimtarëve dhe nuk varet prej tyre.
2. Paralajmërim për jobesimtarët: Ajeti i bën thirrje jobesimtarëve që të mendojnë thellë: nëse ata gëzohen me vdekjen e besimtarëve, kush do t'i shpëtojë ata nga dënimi i Allahut? Kjo i bën ata të kuptojnë kotësinë e fuqisë së tyre përballë fuqisë së Allahut.
3. Mesimi i mirësjelljes në dialog: Ajeti na mëson se si të dialogojmë me kundërshtarët me logjikë dhe argument, duke i ftuar ata të mendojnë dhe të arsyetojnë, e jo me dhunë ose sharje.
4. Frika dhe shpresa: Besimtari duhet të jetë gjithmonë midis frikës nga dënimi i Allahut dhe shpresës në mëshirën e Tij. Kjo është gjendja më e mirë e besimtarit, sepse e bën atë të qëndrueshëm në adhurim dhe të larguar nga mëkatet.
5. Kujdesi ndaj dënimit të Allahut: Ajeti na kujton se dënimi i Allahut është i dhembshëm dhe i pashmangshëm për jobesimtarët, prandaj duhet të nxitojmë drejt pendimit dhe kthimit tek Allahu para se të vijë ai moment.