Surat Al-Haqqah — Ayat 22

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• جَنَّةٍ (jannah): Taman swarga kang kebak kanikmatan lan kabagyan, papan kang wis disiapake Allah kanggo wong-wong mukmin kang taat.
• عَالِيَةٍ (ʿāliyah): Kang dhuwur, mungguh ing panggonan lan drajate, ora mung dhuwur panggonane nanging uga dhuwur kamulyane.

2) Katrangan ayat:

Ayat iki isih nyambung karo critane wong-wong kang padha nampa kitab cathetan amale saka tangan tengen, yaiku tandha yen dheweke kalebu wong kang begja. Sawise diparingi kabar bungah lan diprentah supaya maca cathetan amale, banjur diandharake panggonan kang bakal dilungguhi, yaiku ing suwarga kang dhuwur.

Suwarga iku dhuwur saka rong sisi: dhuwur panggonane lan dhuwur drajate. Panggonane ana ing papan kang paling mulya, adoh saka samubarang kang nistha lan cilaka. Drajate uga dhuwur, amarga ora kabeh wong bisa mlebu ing kono, mung wong-wong kang wis diparingi ridha dening Allah. Ing suwarga iku wong-wong mukmin bakal ngrasakake urip kang kepenak, tentrem, lan ora ana rasa susah, lara, utawa kuciwa. Kabeh kang ana ing kono iku wujud ganjaran saka pangibadahe wong-wong mau nalika isih urip ing donya, yaiku iman kang mantep lan amal saleh kang terus ditindakake.

Dadi, ayat iki nuduhake yen wong kang nampa kitab saka tangan tengen bakal manggon ing suwarga kang dhuwur, minangka piwales saka kabecikan kang wis ditindakake ing donya.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ngajak kita supaya sregep ngibadah lan nindakake amal saleh, amarga kabeh iku bakal dadi tabungan kanggo urip ing akhirat.
• Menehi pangarep-arep marang wong mukmin yen saben kabecikan kang ditindakake ora bakal muspra, mesthi bakal diparingi piwales kang luwih apik dening Allah.
• Nuduhake yen swarga iku papan kang dhuwur lan mulya, mula pantes yen kita kepengin banget mlebu ing kono kanthi nindakake apa kang diprentahake Allah lan ngedohi larangane.
• Nambahi rasa tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga Al-Qur'an iku pituduh kang jelas kanggo nggayuh kabagyan ing donya lan akhirat.
• Ngelingake yen urip ing donya iki mung sedhela, mula kudu dimanfaatake kanggo nglakoni kabecikan supaya bisa mlebu swarga kang dhuwur.