Сураи Аль-Хакка — Оят 22

1. Маънои калимаҳо:

• جَنَّةٍ: боғи хуррам ва обод, ки дар он неъматҳои фаровон ва доимист.
• عَالِيَةٍ: баланд, баландмартаба ва воло.

1. Тафсири оят:

Ин оят идомаи суханон дар бораи неъматҳои аҳли имон ва некӯкорӣ дар охират аст. Пас аз он ки бандаи некӯкор номаи аъмолашро ба дасти росташ мегирад ва шодмонӣ мекунад, Худованд ҷойгоҳи ӯро тавсиф менамояд, ки дар боғи хуррам ва баландмартаба қарор дорад. Ин боғ на танҳо аз ҷиҳати ҷой ва макон баланд аст, балки аз ҷиҳати мартаба ва мақом низ воло мебошад. Дараҷоти он аз ҳама баландтар аст ва неъматҳои он барои сокинонаш осон ва дастрас мебошад. Ин ҷойгоҳ барои касоне омода шудааст, ки дар дунё ба Худо ва рӯзи қиёмат имон оварда ва амалҳои солеҳ анҷом додаанд.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят ба муъминон мужда медиҳад, ки подоши некӯкории онҳо дар охират боғи баландмартаба ва пур аз неъмат хоҳад буд.
• Ин ваъда ба инсон умед мебахшад ва ӯро ба сӯи амалҳои солеҳ ва итоати Худованд тарғиб мекунад.
• Баландии ҷойгоҳи биҳишт нишон медиҳад, ки неъматҳои Худованд барои бандагони солеҳ бениҳоят бузург ва воло аст.
• Ин оят моро водор мекунад, ки барои ба даст овардани ин ҷойгоҳи баланд дар дунё аз имон ва амали нек ғофил нашавем.
• Ин оят дили инсонро ба ислом ва Қуръон мекашад, зеро ваъдаҳои Худованд ҳаққонӣ ва дилгармкунандаанд ва ҳар кас ба онҳо бовар кунад, дар дунё ва охират хушбахт мегардад.