Surat Al-Haqqah — Ayat 21

1. Tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• عِيشَةٍ (ʿīsyah): kahanan urip utawa cara urip, yaiku sakabehing bab kang dirasakake dening manungsa ing uripe, awujud pangan, ngombe, rasa tentrem, lan liya-liyane.
• رَاضِيَةٍ (rāḍiyah): tegese kang maremake, kang nyenengake, kang diridhoi. Ing kene ateges urip kang maremake lan nyenengake sing ngrasakake, ora ana rasa susah utawa kurang.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki isih nyambung karo critane wong-wong kang padha nampa cathetan amale nganggo tangan tengen ing dina kiyamat. Sawise padha nampa cathetan kasebut kanthi bungah lan seneng, banjur padha ngomong marang kanca-kancane: "Ayo padha maca cathetanku, aku yakin ing donya biyen yen aku bakal ketemu karo ganjaranku ing dina kiyamat, mula aku wis nyawisake bekal iman lan amal saleh." Banjur Gusti Allah ngandhani kahanane wong-wong mau, yaiku: dheweke ana ing urip kang maremake lan nyenengake.

Tegese, wong-wong mukmin kang padha nampa cathetan amale nganggo tangan tengen iku bakal manggon ing sawijining kahanan urip kang kebak kabungahan, katentreman, lan kanikmatan kang ora ana pedhote. Kabeh kang dirasakake iku maremake ati, nyenengake awak, lan ora ana rasa kuciwa sethithik wae. Dheweke urip ing suwarga kang dhuwur panggonane lan dhuwur drajate, woh-wohane cedhak, bisa dijupuk dening wong kang ngadeg, lungguh, utawa turu. Marang dheweke banjur dipangandikani: "Padha mangan lan ngombe kanthi kepenak, adoh saka sakabehing kesusahan lan piala, amarga saka amal saleh kang wis padha sira lakoni ing dina-dina kang wis kepungkur ing donya."

Dadi, tembung "عِيشَةٍ رَاضِيَةٍ" iku nggambarake urip kang maremake, yaiku urip kang kebak kanikmatan langgeng, ora ana rasa susah, ora ana rasa kurang, lan kabeh kang ana ing kono iku nyenengake lan diridhoi dening sing ngrasakake.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki menehi pangarep-arep gedhe marang saben mukmin, yen sabar lan temen-temen ing dalan agama, mesthi bakal entuk ganjaran kang maremake ing akhirat.
• Urip ing akhirat iku urip kang sejati lan langgeng, dene urip ing donya mung sadhela, mula kudu digunakake kanggo nyawisake bekal amal saleh.
• Wong kang yakin yen bakal ketemu karo Gusti Allah lan ganjarane, mesthi bakal sregep ngibadah lan nindakake kabecikan, kaya kang dilakoni dening wong-wong mukmin ing ayat iki.
• Kabungahan lan kanikmatan ing suwarga iku ora mung awujud barang, nanging uga rasa tentrem lan marem ing ati, kang ora bisa tinemu ing donya kanthi sampurna.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora mung mikirake urip ing donya wae, nanging uga mikirake urip ing akhirat kang luwih langgeng lan luwih maremake.
• Iman lan amal saleh iku bekal kang paling utama kanggo nggayuh urip kang maremake ing akhirat, mula aja padha nglirwakake.