اعراف · 148/206
ترجمو لکڻ — سوره اعراف
وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ ۝١٤٨
Wattakhaza qawmu Moosaa mim ba`dihee min huliyyihim `ijlan jasadal lahoo khuwaar; alam yaraw annahoo laa yukallimuhum wa laa yahdeehim sabeelaa; ittakha zoohu wa kaanoo zaalimeen
📖 سنڌيءَ ۾
۽ مُوسىٰ جي قوم کانئس پوءِ انھن (قبطين) جي زيورن مان گابي جو بوتو اھڙو ٺاھي ورتو جنھن کي رنڀ ھئي، نه ٿي ڏٺائون ڇا ته اُھو ساڻن نه ڳالھائيندو ھو ۽ نڪي انھن کي واٽ ڏيکاريندو ھو؟ اُن کي (خدا ڪري) ورتائون ۽ ظالم ھوا.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

ترجمو — Tafsir

1) ڪجهه لفظن جي معنيٰ:

* حُلِيِّهِمْ: سندن زيور، يعني سون چاندي جا گهڻا.

* عِجْلًا: ننڍو انڍ، يعني ڳئون جو ٻچو.

* جَسَدًا: اهڙو جسم جنهن ۾ روح نه هجي.

* خُوَارٌ: ڳئون جهڙو آواز، يعني ٻوڪار.

* سَبِيلًا: رستو، هدايت جو رستو.

2) تفسير:

حضرت موسيٰ عليه السلام جڏهن تورات کڻڻ لاءِ طور جبل تي ويو ۽ ڪجهه وقت لاءِ پنهنجي قوم کان پري ٿيو، ته سندن قوم جي ماڻهن پنهنجي زيورن مان هڪ انڍ (ڳئون جو ٻچو) ٺاهي ڇڏيو. اهو انڍ رڳو هڪ جسم هو، جنهن ۾ ڪا به جان نه هئي، پر ان مان ڳئون جهڙو آواز نڪرندو هو. اهي ماڻهو انهيءَ بي جان انڍ کي پنهنجو معبود بڻائي ويٺا.

پوءِ الله تعاليٰ سندن احمقانه عمل تي ٽوڪ ڪندي فرمايو ته ڇا اهي ماڻهو اهو نٿا ڏسن يا نٿا سمجهن ته هي انڍ نه ساڻن ڳالهائي سگهي ٿو ۽ نه ئي کين ڪنهن ڀلي رستي جي هدايت ڪري سگهي ٿو؟ هيءُ انڍ نه ڪا ڳالهه ٻڌي سگهي ٿو، نه ڪجهه ڏسي سگهي ٿو ۽ نه ئي ڪنهن جو ڪو نقصان يا فائدو ڪري سگهي ٿو. اهڙي بي ڪم ۽ بي جان شيءِ کي معبود بڻائڻ کان وڌيڪ ٻي ڪهڙي گمراهي ٿي سگهي ٿي؟

ان کان پوءِ الله تعاليٰ فرمايو ته انهن ماڻهن انهيءَ انڍ کي پوڄڻ لاءِ پڪڙي ورتو ۽ اهڙو ڪم ڪري پاڻ تي وڏو ظلم ڪيو. اهي پاڻ ئي پنهنجي نقصان جا ذميوار هئا، ڇاڪاڻ ته انهن الله جي عبادت کي ڇڏي هڪ اهڙي شيءِ کي پوڄڻ لڳا جيڪا نه ٻڌي ٿي، نه ڏسي ٿي ۽ نه ئي ڪا ڳالهه سمجهي ٿي. اهو ئي سبب هو جو اهي الله جي نظر ۾ ظالم ۽ گنهگار قرار ورتا.

3) هن آيت مان حاصل ٿيندڙ فائدا ۽ سبق:

* الله جي ذات کان سواءِ ٻين کي پوڄڻ کان بچڻ: هيءَ آيت اسان کي سيکاريندي آهي ته رڳو الله ئي عبادت جو حقدار آهي. ڪنهن به اهڙي شيءِ کي پوڄڻ کان بچڻ گهرجي جيڪا اسان جي ڪنهن به ڪم نه اچي سگهي.

* عقل ۽ سوچ جو استعمال: اسان کي هميشه پنهنجي عقل کي استعمال ڪرڻ گهرجي ۽ اهڙين شين جي پوڄا کان پاسو ڪرڻ گهرجي جيڪي بي جان ۽ بي ڪار هجن. اهڙين شين جي پوڄا ڪرڻ انسان جي عقل جي کوٽ جو ثبوت آهي.

* ظلم کان بچڻ: شرڪ ۽ بت پرستي هڪ وڏو ظلم آهي، جيئن هن آيت ۾ انڍ کي معبود بڻائيندڙن کي ظالم چيو ويو آهي. اسان کي اهڙي ظلم کان پاڻ کي بچائڻ گهرجي.

* هدايت جي تلاش: اسان کي هميشه اهڙي هدايت جي تلاش ۾ رهڻ گهرجي جيڪا اسان کي صحيح رستو ڏيکاري. بي جان شيون اسان کي ڪا به هدايت نه ٿيون ڏئي سگهن، ان ڪري اسان کي رڳو الله تي ڀروسو ڪرڻ گهرجي.

* قرآن جي تعليمات تي عمل: قرآن مجيد ۾ الله تعاليٰ اسان کي اهڙيون ڪيتريون ئي ڳالهيون ٻڌائي ٿو جن مان اسان سبق حاصل ڪري سگهون ٿا. اسان کي گهرجي ته قرآن کي غور سان پڙهون ۽ ان تي عمل ڪريون، ته جيئن اسان دنيا ۽ آخرت ۾ ڪامياب ٿي سگهون.



📜 آيت 146-150 — سوره اعراف

146سَأَصْرِفُ عَنْ آيَاتِيَ الَّذِينَ يَتَكَبَّرُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَإِن يَرَوْا كُلَّ آيَةٍ لَّا يُؤْمِنُوا بِهَا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الرُّشْدِ لَا يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا وَإِن يَرَوْا سَبِيلَ الْغَيِّ يَتَّخِذُوهُ سَبِيلًا ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا عَنْهَا غَافِلِينَ
جيڪي زمين ۾ ناحق وڏائي ڪندا رھندا آھن تن کي سگھو پنھنجي آيتن (جي سمجھ) کان جھليندس، ۽ جيڪڏھن سڀ نشانيون ڏسندا ته (به) انھن تي ايمان نه آڻيندا، ۽ جيڪڏھن ھدايت جي واٽ ڏسندا ته ان کي واٽ نه بڻائيندا، ۽ جيڪڏھن گمراھي جي واٽ ڏسندا ته ان کي واٽ بڻائيندا، اِھو ھن سببان آھي جو اسان جي آيتن کي ڪوڙ ڀانيائون ۽ انھن کان غافل رھيا ھوا.
147وَالَّذِينَ كَذَّبُوا بِآيَاتِنَا وَلِقَاءِ الْآخِرَةِ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ
۽ جن اسان جي آيتن کي ۽ آخرت جي ملڻ کي ڪوڙ ڄاتو تن جا اَعمال ناس ٿيا، جيڪي ڪمائيندا آھن تنھن کانسواءِ ٻيو ڪو بدلو نه ڏبن.
148وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ ۚ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا ۘ اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَ
۽ مُوسىٰ جي قوم کانئس پوءِ انھن (قبطين) جي زيورن مان گابي جو بوتو اھڙو ٺاھي ورتو جنھن کي رنڀ ھئي، نه ٿي ڏٺائون ڇا ته اُھو ساڻن نه ڳالھائيندو ھو ۽ نڪي انھن کي واٽ ڏيکاريندو ھو؟ اُن کي (خدا ڪري) ورتائون ۽ ظالم ھوا.
149وَلَمَّا سُقِطَ فِي أَيْدِيهِمْ وَرَأَوْا أَنَّهُمْ قَدْ ضَلُّوا قَالُوا لَئِن لَّمْ يَرْحَمْنَا رَبُّنَا وَيَغْفِرْ لَنَا لَنَكُونَنَّ مِنَ الْخَاسِرِينَ
۽ جڏھن پشيمان ٿيا ۽ سمجھيائون ته اُھي پڪ گمراہ ٿيا (ته) چيائون ته جيڪڏھن اسان جو پالڻھار اسان تي ٻاجھ نه ڪندو ۽ اسان کي نه بخشيندو ته ضرور ڇيئي وارن مان ٿينداسون.
150وَلَمَّا رَجَعَ مُوسَىٰ إِلَىٰ قَوْمِهِ غَضْبَانَ أَسِفًا قَالَ بِئْسَمَا خَلَفْتُمُونِي مِن بَعْدِي ۖ أَعَجِلْتُمْ أَمْرَ رَبِّكُمْ ۖ وَأَلْقَى الْأَلْوَاحَ وَأَخَذَ بِرَأْسِ أَخِيهِ يَجُرُّهُ إِلَيْهِ ۚ قَالَ ابْنَ أُمَّ إِنَّ الْقَوْمَ اسْتَضْعَفُونِي وَكَادُوا يَقْتُلُونَنِي فَلَا تُشْمِتْ بِيَ الْأَعْدَاءَ وَلَا تَجْعَلْنِي مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ
۽ جڏھن مُوسىٰ پنھنجي قوم ڏانھن ڏمريل افسوس ڪندڙ ٿي موٽيو (تڏھن) چيائين ته جيڪي منھنجي پرپٺ مون کانپوءِ ڪيو سو بڇڙو آھي، پنھنجي پالڻھار جي حُڪم کان (اڳ) ڇو تڪڙ ڪيوَ؟ ۽ ڦرھيون اُڇليائين ۽ پنھنجي ڀاءُ جي مٿي (جي وارن) کان وٺي کيس پاڻ ڏانھن ڇڪڻ لڳو، (ھارون) چيو ته اي مُنھنجا ڀاءُ بيشڪ (ھن) قوم مون کي ھيڻو ڀانيو ۽ مُنھنجي مارڻ تي سنبريا، تنھنڪري مون تي دشمن نه کلاءِ ۽ نڪي مون کي ظالم قوم سان گڏ.
اعرافقرآن فهرست
206آيت
MeccanRevelation
148آيت

ترجمو — اعراف 148

سوره اعراف آيت 148 - پڙهو, ٻڌو, ترجمو, سنڌي : ۽ مُوسىٰ جي قوم کانئس پوءِ انھن (قبطين) جي زيورن…

سوره آيت 148/206 — سوره اعراف الأعراف (Meccan). پڙهو ٻڌو ترجمو (سنڌي). ٻڌو: سوره اعراف ٻڌو, سوره اعراف ترجمو, سوره اعراف mp3, سوره اعراف pdf. آيت 146–150. سنڌيءَ ۾: اردو.





قرآن ڪريم


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers