Аль-Араф · 158/206
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль-Араф
قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ ۝١٥٨
Qul yaaa aiyuhan naasu innee Rasoohul laahi ilaikum jamee`anil lazee lahoo mulkus samaawaati wal ardi laaa ilaaha illaa Huwa yuhyee wa yumeetu fa aaminoo billaahi wa Rasoolihin Nabiyyil ummiy yil lazee yu`minu billaahi wa Kalimaatihee wattabi`oohu la`allakum tahtadoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Бигӯ: «Эй мардум, ман фиристодаи Худо бар ҳамаи шумо ҳастам. Он Худое, ки фармонравоии осмонҳову замин аз они Ӯст ва ҳеҷ худое ғайри Ӯ нест. Зинда мекунад ва мемиронад. Пас ба Худо ва расули Ӯ — он паёмбари уммӣ, ки ба Худову калимоти Ӯ имон дорад, имон биёваред ва аз Ӯ пайравӣ кунед, бошад, ки ҳидоят шавед!»

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳои муҳим:
  • الْأُمِّيِّ: Паёмбари бесавод, ки хондан ва навиштан намедонист, вале ваҳйи Худоро қабул мекард.
  • كَلِمَاتِهِ: Китобҳо ва ваҳйҳои Худованд, ки бар Паёмбар (с) ва дигар паёмбарон нозил шудаанд.
  • تَهْتَدُونَ: Роҳи рост ёфтан, аз гумроҳӣ наҷот ёфтан.
  1. Тафсири оят:

Худованд ба Паёмбари худ (с) фармон медиҳад, ки ба тамоми мардум эълон кунад: «Ман фиристодаи Худо ба сӯи шумо ҳамагон ҳастам» — на танҳо ба арабҳо, балки ба ҳамаи одамон, новобаста аз миллат ва забон. Худое, ки маро фиристодааст, Подшоҳи осмонҳо ва замин аст, танҳо Ӯ сазовори ибодат аст ва ғайр аз Ӯ худое нест. Ӯ зиндагӣ мебахшад ва марг медиҳад, яъне танҳо Ӯ бар ҳаёт ва мамот қудрат дорад. Пас, эй мардум, ба Худо имон оваред ва ба Паёмбари Ӯ — Муҳаммади (с) бесавод, ки худаш ба Худо ва ба ваҳйҳои Ӯ имон дорад — имон биёред. Ба Ӯ пайравӣ кунед ва аз он чи Ӯ аз ҷониби Худо овардааст, итоат намоед, то ки ба роҳи рост ҳидоят ёбед ва дар дунё ва охират ба саодат бирасед.

  1. Фоидаҳои ин оят:
  • Ин оят нишон медиҳад, ки рисолати Паёмбари Муҳаммад (с) ба тамоми инсоният фиристода шудааст, на танҳо ба як гурӯҳ ё миллат. Ин ҷомеияти рисолат боиси он аст, ки ҳар кас дар ҳар замон ва макон метавонад ба ислом пайваст шавад.
  • Тавҳид ва ягонагии Худо дар оят таъкид шудааст: танҳо Ӯ Подшоҳи осмонҳо ва замин, зиндакунанда ва миранда аст. Ин боиси он мегардад, ки инсон танҳо ба Ӯ таваккул кунад ва аз ғайр Ӯ натарсад.
  • Паёмбар (с) бо вуҷуди бесавод будан, ба Худо ва ваҳйҳои Ӯ имон дошт. Ин нишон медиҳад, ки имон ва тақво ба савод ва дониши зоҳирӣ вобаста нест, балки ба қалби пок ва итоат ба Худо вобаста аст.
  • Оят ба ҳама мардум даъват мекунад, ки ба Худо ва Паёмбари Ӯ имон оваранд ва ба Ӯ пайравӣ кунанд, то ҳидоят ёбанд. Ин даъват ба некӣ ва саодати дунявӣ ва ухравӣ боиси ҷалби дилҳо ба ислом мегардад.
  • Дар оят умеди ҳидоят ба роҳи рост баён шудааст, ки ин барои ҳар инсонӣ, ки дар ҷустуҷӯи ҳақиқат аст, роҳнамои бузург аст.


📜 Оят 156-160 — Сураи Аль-Араф

156۞ وَاكْتُبْ لَنَا فِي هَٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ إِنَّا هُدْنَا إِلَيْكَ ۚ قَالَ عَذَابِي أُصِيبُ بِهِ مَنْ أَشَاءُ ۖ وَرَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ ۚ فَسَأَكْتُبُهَا لِلَّذِينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالَّذِينَ هُم بِآيَاتِنَا يُؤْمِنُونَ
Барои мо дар дунё ва охират некӣ бинавис! Мо ба сӯи ту бозгаштаем». Гуфт: «Азоби худро ба ҳар кас, ки бихоҳам, мерасонам ва раҳмати ман ҳама чизро дар бар мегирад, Онро барои касоне, ки парҳезгорӣ мекунанд ва закот медиҳанд ва ба оёти Мо имон меоваранд, муқаррар хоҳам дошт,
157الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الْأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِندَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالْإِنجِيلِ يَأْمُرُهُم بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنِ الْمُنكَرِ وَيُحِلُّ لَهُمُ الطَّيِّبَاتِ وَيُحَرِّمُ عَلَيْهِمُ الْخَبَائِثَ وَيَضَعُ عَنْهُمْ إِصْرَهُمْ وَالْأَغْلَالَ الَّتِي كَانَتْ عَلَيْهِمْ ۚ فَالَّذِينَ آمَنُوا بِهِ وَعَزَّرُوهُ وَنَصَرُوهُ وَاتَّبَعُوا النُّورَ الَّذِي أُنزِلَ مَعَهُ ۙ أُولَٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ
онон, ки аз ин расул, ин паёмбари уммӣ, ки номашро дар Тавроту Инҷили худ навишта меёбанд, пайравӣ мекунанд — он кӣ ба некӣ фармонашон медиҳад ва аз ношоист бозашон медорад ва чизҳои покизаро бар онҳо ҳалол мекунад ва чизҳои нопокро ҳаром ва бори гаронашонро аз дӯшашон бармедорад ва банду занҷирашонро мекушояд. Пас касоне, ки ба ӯ имон оварданд ва ҳурматашро нигоҳ доштанд ва ёриаш карданд ва аз он китоб, ки ба ӯ нозил кардаем, пайравӣ карданд, наҷот ёфтагонанд!»
158قُلْ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَيْكُمْ جَمِيعًا الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ لَا إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ النَّبِيِّ الْأُمِّيِّ الَّذِي يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَكَلِمَاتِهِ وَاتَّبِعُوهُ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
Бигӯ: «Эй мардум, ман фиристодаи Худо бар ҳамаи шумо ҳастам. Он Худое, ки фармонравоии осмонҳову замин аз они Ӯст ва ҳеҷ худое ғайри Ӯ нест. Зинда мекунад ва мемиронад. Пас ба Худо ва расули Ӯ — он паёмбари уммӣ, ки ба Худову калимоти Ӯ имон дорад, имон биёваред ва аз Ӯ пайравӣ кунед, бошад, ки ҳидоят шавед!»
159وَمِن قَوْمِ مُوسَىٰ أُمَّةٌ يَهْدُونَ بِالْحَقِّ وَبِهِ يَعْدِلُونَ
Гурӯҳе аз қавми Мӯсо ҳастанд, ки мардумро ба хақ роҳ менамоянд ва ба адолат рафтор мекунанд.
160وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
Бакӣ-Исроилро ба дувоздаҳ сибт таисим кардем. Ва чун қавми Мӯсо аз ӯ об хостанд, ба ӯ ваҳй кардем, ки асоятро бар санг бизан. Аз он санг дувоздаҳ чашма равон шуд. Ва ҳар гурӯҳ ҷои оби хешро бишинохт. Ва абрро соябонашон сохтем ва барояшон «манна ва салво» нозил кардем. Бихӯред аз ин чизҳои покиза, ки бар шумо рӯзӣ додаем! Ва онон ба мо ситам накарданд, балки ба худашон ситам мекарданд.
Аль-АрафФеҳристи Қуръон
206Оят
MeccanRevelation
158Оят

Тарҷума — Аль-Араф 158

Сураи Аль-Араф Оят 158 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Бигӯ: «Эй мардум, ман фиристодаи Худо бар ҳамаи шумо ҳастам.…

Сураи Оят 158/206 — Сураи Аль-Араф الأعراف (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль-Араф Гӯш кун, Сураи Аль-Араф Тарҷума, Сураи Аль-Араф mp3, Сураи Аль-Араф pdf. Оят 156–160. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Friday, October 2, 2026

Don't forget us in your sincere prayers