سوره اعراف — آیه 97

معانی کلمات:

• بَأْسُنَا: عذاب و مجازات ما.
• بَیَاتًا: شبانه، در دل شب.

تفسیر آیه:

آیا ساکنان شهرها و آبادیهایی که پیامبران را تکذیب کردند، خود را از عذاب الهی در امان میبینند؟ آیا فکر میکنند که عذاب ما در حالی که شبانه و در دل تاریکی، غرق در خواب و آسایش هستند، به سراغشان نخواهد آمد؟ این پرسشِ توبیخی و هشداردهنده، بیانگر آن است که مهلت و فرصتی که خداوند به آنان داده، نباید آنان را مغرور کند و به این گمان بیندازد که هرگز گرفتار عذاب نخواهند شد. عذاب الهی ممکن است در هر زمانی، حتی در آرامترین لحظات زندگی، ناگهان فرا رسد و هیچکس از آن ایمن نیست.

فواید و پیامهای آیه:

• هشدار درباره غرور و امنیت کاذب: انسان نباید به داشتهها و مهلتهای زندگی مغرور شود و خود را از عذاب الهی در امان بداند؛ چرا که عذاب خداوند ممکن است در هر لحظه و در هر حالتی، حتی هنگام خواب و استراحت، فرا رسد.
• اهمیت آمادگی دائمی: مؤمن باید همواره در حال توبه و بازگشت به سوی خدا باشد و هیچگاه از رحمت الهی ناامید، و از عذاب او نیز ایمن نباشد.
• عدالت و قدرت خداوند: این آیه یادآور قدرت مطلق خداوند است که هیچ نیرویی نمیتواند مانع اجرای اراده او شود و او بر همه چیز احاطه کامل دارد.
• دعوت به بیداری و هوشیاری: انسان باید از خواب غفلت بیدار شود و بداند که زندگی دنیا زودگذر است و باید برای آخرت خود توشه بردارد، نه اینکه در غفلت و بیخبری غرق شود.