Suurah Al-A'raaf — Aayad 97

Macnaha Erayada:

• أَفَأَمِنَ: Ma waxay isku ammaan yeeleen (ay isku hubeeyeen) ama ma waxay ka fakar waayeen?
• أَهْلُ الْقُرَى: Dadka degmooyinka iyo magaalooyinka (kuwa beeniyay rasuulladooda).
• بَأْسُنَا: Cadaabkannaga iyo ciqaabtannada.
• بَيَاتًا: Habeenimo, marka dadku hurdaan.

Tafsirka (Fasirka) Aayadda:

Ma waxay dadka beeniyay ee degmooyinka ku noolu isku ammaan yeeleen inay ka badbaadi doonaan cadaabka Eebe? Ma waxay u malaynayaan inay gaadhi doonin ciqaab Eebe iyagoo habeenkii hurda, xilliga ay nasashada iyo xasilloonida ku jiraan? Tani waa digniin daran oo Eebe u diray dadkii beeniyay rusushii, isagoo uga digaya in cadaabku ku yimaaddo si lama filaan ah, xilliga ay ugu kalsoon yihiin noloshooda, iyagoo ku hurda guryahooda. Aayadda waxay muujinaysaa in cadaabka Eebe uusan ku imanayn cidda beenisay marka ay toosan yihiin oo ay digtoon yihiin oo keliya, laakiin wuxuu ku iman karaa marka ay gaafsan yihiin, habeenkii iyo iyagoo hurda.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Digtoonaanta iyo ka fakaridda cadaabka Eebe: Aayaddu waxay ina baraysaa in aynaan isku ammaan gelin, oo aynaan ka fakar waayin ciqaabta Eebe, maxaa yeelay waxay ku iman kartaa si lama filaan ah.
2. Nolosha adduunyo waa mid dhib badan oo aan la hubin: Dadku waxay u malayn karaan inay ku ammaan yihiin guryahooda iyo noloshooda, laakiin amarka Eebe wuxuu ka iman karaa meel kasta iyo xilli kasta.
3. Dhiirigelinta toobadda iyo cibaadada: Aayaddu waxay dadka ku boorrinaysaa inay ku soo noqdaan Eebe, una toobad keenaan ka hor inta aan cadaabku iman, maxaa yeelay toobadda ayaa iyada u ah sababta cadaabka looga badbaado.
4. Xoojinta iimaanka iyo cabsida Eebe: Aayaddu waxay ku xoojinaysaa iimaanka qalbiga, waxayna ka dhigeysaa dadka inay ka cabsadaan Eebe oo ay u hoggaansamaan amarkiisa, taasoo keentay nolol wanaagsan adduun iyo aakhiraba.