Аль-Араф сүресі — Аят 97

1. Сөздердің мағынасы:

• أَفَأَمِنَ — олар сенімді болды ма, яғни қауіпсіздікте деп ойлады ма?
• أَهْلُ الْقُرَىٰ — қалалардың тұрғындары; мұнда Мекке және оның айналасындағы елдердің халқы, яғни пайғамбарды өтірікке шығарғандар.
• بَأْسُنَا — Біздің азабымыз, қаһарымыз.
• بَيَاتًا — түнде, түнгі уақытта.
• وَهُمْ نَائِمُونَ — олар ұйықтап жатқан кезде.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аятта Алла Тағала өтірікке шығарған қалалардың тұрғындарына ескерту жасайды: олар Алланың азабы өздеріне келмейді деп сенімді болды ма? Олар түнде тыныш ұйықтап жатқанда, кенеттен азап келіп қалуы мүмкін еді. Олар өздерін қауіпсіз санап, бейқам жүрді, бірақ Алланың қаһарынан ешкім қашып құтыла алмайды. Түнде, адамдар ең бейқам, ең әлсіз кезінде келген азап оларды таңғалдырып, дәрменсіз етеді. Бұл — Алланың әділ жазасы мен құдіретінің көрінісі, әрі адамдарды ойлануға шақыратын ескерту.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

• Алланың азабы кенеттен, адам байқамайтын сәтте келуі мүмкін, сондықтан әрдайым сақ болып, тәубе етіп жүру керек.
• Өзін қауіпсіз санап, бейқам жүру — адамды адасушылыққа апарады.
• Алланың құдіреті шексіз; Ол қалаған уақытта, қалаған жерде әділ үкімін жүзеге асырады.
• Бұл аят адамды ойлануға, иманға келуге және Алланың рақымына сүйенуге шақырады.
• Ислам — адамды сергек, саналы және жауапкершілікті болуға тәрбиелейтін дін.