Сураи Нух Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Эй қавми ман, ман бимдиҳандае равшангарам,

Нух · 2/28

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Нух

قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ ۝٢

🔤 Transliteration

Qaala yaa qawmi innee lakum nazeerum mubeen

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Гуфт: «Эй қавми ман, ман бимдиҳандае равшангарам,

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

— «Нуҳ»: номи паёмбари Худо, ки ба сӯи қавми худ фиристода шуд.

— «Қавм»: гурӯҳи мардум ва хешу табори як шахс.

— «Назир»: бимдиҳанда, огоҳкунанда аз азоб.

— «Мубин»: равшан, ошкор, возеҳ.

Тафсири оят:

Пайғамбар Нуҳ (алайҳис-салом) ба қавми худ муроҷиат карда, гуфт: «Эй қавми ман! Ман барои шумо бимдиҳандаи равшан ҳастам». Яъне, ман аз ҷониби Худованд фиристода шудаам, то шуморо аз азоби дардоваре, ки дар сурати исён ва саркашӣ ба шумо мерасад, огоҳ кунам. Ман паёмҳои Худоро ба шумо равшан ва возеҳ мерасонам, то ҳуҷҷат бар шумо тамом шавад ва баҳонае надошта бошед. Ин оят ибтидои даъвати Нуҳ аст, ки бо нармӣ ва меҳрубонӣ ба сӯи қавми худ рӯ оварда, онҳоро ба тавба ва итоат даъват мекунад.

Фоидаҳои ин оят:

— Инсон бояд даъвати паёмбаронро бипазирад ва аз огоҳиҳои онҳо ибрат гирад.

— Раҳмати Худованд пеш аз азоб огоҳӣ медиҳад, то бандагонаш тавба кунанд.

— Даъват бояд бо равшанӣ ва самимият сурат гирад, то мардум ҳақиқатро дарк кунанд.

— Ислом дини огоҳӣ, раҳмат ва наҷот аст, на дини тарс ва маҷбурӣ.

— Ҳар кас метавонад бо тавба ба сӯи Худо баргардад ва аз азоб наҷот ёбад.

📜 Оят 1-4 — Сураи Нух

1إِنَّا أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ أَنْ أَنذِرْ قَوْمَكَ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

Мо Нӯҳро ба сӯи қавмаш фиристодем, ки қавми худро пеш аз он ки азобе дардовар бар сарашон фуруд ояд, бим деҳ.

2قَالَ يَا قَوْمِ إِنِّي لَكُمْ نَذِيرٌ مُّبِينٌ

Гуфт: «Эй қавми ман, ман бимдиҳандае равшангарам,

3أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ وَأَطِيعُونِ

Худоро бипарастед ва аз Ӯ битарсед ва ба ман итоъат кунед,

4يَغْفِرْ لَكُم مِّن ذُنُوبِكُمْ وَيُؤَخِّرْكُمْ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى ۚ إِنَّ أَجَلَ اللَّهِ إِذَا جَاءَ لَا يُؤَخَّرُ ۖ لَوْ كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

то гуноҳонатонро бибахшояд ва шуморо то муддате муъайян мӯҳлат диҳад, зеро он муддати худо вақте ояд, — агар бидонед, — дигар ба дер наяфтад».

← Оят 1 📖 Нух Оят 3 →

НухФеҳристи Қуръон

28Оят

MeccanRevelation

2Оят

Тарҷума — Нух 2

Сураи Нух Оят 2 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Гуфт: «Эй қавми ман, ман бимдиҳандае равшангарам,

Сураи Оят 2/28 — Сураи Нух نوح (Meccan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Нух Гӯш кун, Сураи Нух Тарҷума, Сураи Нух mp3, Сураи Нух pdf. Оят 1–4. Ба Тоҷикӣ: Русский.