سوڕەتی نووح — ئایه‌ت 2

بە ناوی خوای بەخشندەی میهرەبان

واتای وشەکان:

• نەذیر: ترسێنەر، ئاگادارکەرەوە
• مبین: ڕوون و ئاشکرا

تەفسیری ئایەتەکە:

نوحی پێغەمبەر (علیه السلام) بە قەوم و گەلەکەی فەرموو: ئەی گەلەکەم، بەڕاستی من بۆ ئێوە ترسێنەرێکی ڕوون و ئاشکرام. واتە من لەلایەن خوای گەورەوە نێردراوم بۆ ئەوەی ئێوە لە سزای خوا بترسێنم و ئاگادارتانی بکەمەوە لەو عەذابەی کە چاوەڕێی ئێوەیە ئەگەر گوێڕایەڵی خوا نەکەن و بەردەوام بن لەسەر کفر و گوناه.

نوح (علیه السلام) لەم فەرمانەدا بە ڕوونی و ئاشکرایی هەموو ئەو شتانەی بۆ گەلەکەی ڕوونکردەوە کە پێویست بوو، بە شێوەیەکی ڕوون و بێگومان بانگهێشتی خوا و تاک و تەنها پەرستنی کرد. ئەم بانگەوازە بە شێوەیەکی ئاشکرا و بەبێ هیچ شاراوەییەک بوو، بۆ ئەوەی هیچ کەسێک نەتوانێت بیڵێت کە من تێنەگەیشتووم یان بۆم ڕوون نەبووەتەوە.

ئەی خوێنەری بەڕێز! ئەمە دەرسێکی گەورەیە بۆ هەموومان، کە پێویستە بانگەوازی خوا بە ڕوونی و ئاشکرایی بێت، بەبێ هیچ ترس و بێباکییەک. نوح (علیه السلام) بە شێوەیەکی جوان و میهرەبانانە بانگهێشتی گەلەکەی کرد، بە ناوی "ئەی گەلەکەم" کە نیشانەی سۆز و خۆشەویستی بوو بۆ گەلەکەی، نەک بە شێوەیەکی توند و دڕندانە.

ئێمەش وەک موسڵمان، دەبێت لەم ئایەتە فێر بین کە بانگەواز بۆ ئیسلام دەبێت بە حیکمەت و دانایی و ڕوونی بێت، وەک خوای گەورە فەرموویەتی: ﴿ادْعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ﴾ (بانگ بکە بۆ ڕێگای پەروەردگارت بە حیکمەت و ئامۆژگاریی جوان).

هەروەها پێویستە بزانین کە هەر کەسێک بانگەوازی خوا بکات و بە ڕوونی حەق بڵێت، لەلایەن خوای گەورەوە پاداشت دەکرێتەوە، وەک نوح (علیه السلام) کە بە درێژایی ٩٥٠ ساڵ بانگەوازی گەلەکەی کرد بە ئارامی و خۆڕاگرتن، بۆ ئەوەی ڕزگاریان بکات لە سزای خوا.

با لەم پێغەمبەرە مەزنە فێر بین کە چۆن بە سۆز و میهرەبانی و بە ڕوونی، بانگەوازی خوا بکەین و خەڵک ڕێنمایی بکەین بۆ ڕێگای ڕاست و ڕزگاری لە عەذابی خوا.