Surat Nuh — Ayat 24

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَضَلُّوا (adhallū): padha nyasarake, yaiku gawe wong liya dadi kesasar saka dalan kang bener.
• ضَلَالًا (ḍalālan): kesasar, adoh saka dalan kang bener lan saka ridhane Allah.
• الظَّالِمِينَ (aẓ-ẓālimīn): wong-wong kang padha nganiaya, yaiku wong-wong kang kafir lan nganiaya awake dhewe kanthi nglakoni dosa lan maksiat.

2) Tegese ayat iki:

Ing ayat iki, Nabi Nuh 'alaihissalam ngandhakake marang Allah menawa umate wis padha nyasarake akeh wong liya. Wong-wong kang padha nyembah brahala lan para pemimpin kang padha kafir iku wis dadi sebab akehe manungsa kang padha kesasar saka dalan kang bener. Banjur Nabi Nuh ndonga marang Allah supaya wong-wong kang padha nganiaya awake dhewe kanthi kafir lan wangkal iku ora ditambahi apa-apa kajaba mung kesasar kang saya adoh saka kebeneran.

Donga iki metu saka Nabi Nuh sawise dheweke ngerti saka Allah menawa ora bakal ana maneh kang gelem percaya marang dheweke kajaba mung wong-wong kang wis padha percaya sadurunge. Mula, amarga wis ora ana pangarep-arep maneh yen umate bakal gelem manut, Nabi Nuh banjur ndonga supaya wong-wong kang wangkal mau tansaya kesasar lan akhire tumpes. Iki dudu donga saka rasa sengit tanpa sebab, nanging donga saka nabi kang wis sabar ngajak umate nganti suwe banget, nanging umate tetep wangkal lan malah saya nemen anggone nganiaya.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita yen tumindak ala iku bisa nular marang wong liya. Wong kang kesasar ora mung ngrusak awake dhewe, nanging uga bisa narik wong liya supaya padha kesasar. Mula, kita kudu ngati-ati banget supaya ora dadi sebab wong liya kesasar.
• Kita uga dielingake yen dadi pemimpin utawa wong kang diikuti iku tanggung jawabe gedhe. Yen pemimpin iku kesasar, bisa uga akeh wong kang padha melu kesasar.
• Nabi Nuh 'alaihissalam wis ngajak umate kanthi sabar nganti suwe banget, nanging dheweke tetep ora kentekan pangarep-arep marang Allah. Iki mulangake marang kita supaya sabar lan ora gampang nyerah nalika ngajak wong liya marang kabecikan.
• Ayat iki uga nuduhake yen wong kang wis wangkal lan ora gelem manut marang kebeneran, mula ora ana maneh dalan kajaba mung kesasar kang saya adoh. Mula, kita kudu tansah mbukak ati lan gelem nampa kebeneran saka ngendi wae tekane.
• Kita dielingake supaya tansah ndonga marang Allah supaya diparingi pituduh lan dijauhake saka kesasar. Amarga mung Allah kang bisa menehi pituduh marang sapa wae kang dikersakake.