Sure Nûh — Ayet 24

Kelime Anlamları:

• أَضَلُّوا: (Onlar) saptırdılar, dalalete düşürdüler.
• كَثِيرًا: Birçok kimseyi, pek çok kişiyi.
• وَلَا تَزِدِ: Ve artırma (dua anlamında: artırma, çoğaltma).
• الظَّالِمِينَ: Zalimleri, kendilerine zulmedenleri (küfür ve inatla nefislerine zulmedenleri).
• ضَلَالًا: Sapkınlık, doğru yoldan uzaklaşma, dalalet.

Tefsir:

Hz. Nûh (a.s.), kavmine uzun yıllar boyunca tevhid inancını tebliğ etmiş, onları Allah'a iman etmeye ve putlara tapmaktan vazgeçmeye çağırmıştı. Ancak kavminin ileri gelenleri, kendilerine uyan zayıf ve saf insanları saptırmak için büyük bir gayret gösterdiler. Onlar, insanları Allah'ın yolundan alıkoymak için türlü türlü hileler ve tuzaklar kurdular. İnsanlara, atalarının yolundan ayrılmamalarını telkin ettiler ve onları, içinde bulundukları bâtıl inançlarda direnmeye teşvik ettiler.

Bu önderler, kendilerine uyan birçok kimseyi dalalete düşürdüler. Onları, Allah'ın birliğini inkâr etmeye ve kendi uydurdukları putlara tapmaya sevk ettiler. Bu putlar, aslında geçmişte yaşamış salih kimselerin isimleriydi; ancak şeytan, onların ölümünden sonra insanlara bu isimleri temsil eden heykeller ve putlar yapmalarını fısıldamış, zamanla bu heykeller ilahlaştırılmıştı. Böylece nice insanlar, bu vesileyle Allah'ı bırakıp o putlara ibadet etmeye başladılar.

Hz. Nûh (a.s.), bu durum karşısında artık ümidini kesmiş ve kavminin hidayete ermeyeceğini anlamıştı. Çünkü Allah Teâlâ ona, kavminden ancak daha önce iman edenlerin iman edeceğini bildirmişti. Bunun üzerine Nûh (a.s.), Rabbine şöyle dua etti: "Rabbim! Bu zalimler, birçok insanı saptırdılar. Onlar, kendi nefislerine zulmettiler ve küfürde ısrar ettiler. Artık Sen de onlara hidayet nasip etme; onları dalalet içinde bırak ve sapkınlıklarını artır."

Bu dua, bir beddua niteliği taşımaktadır. Nûh (a.s.), Allah'ın kendisine verdiği bilgi doğrultusunda, bu kavmin artık iman etmeyeceğini kesin olarak anlamış ve onların helak olması için Allah'a yalvarmıştır. Nitekim bu duanın ardından Allah Teâlâ, tûfan ile o zalim kavmi helak etmiş, onları boğarak cezalandırmıştır.

Bu kıssadan alınacak büyük dersler vardır: İnsanları doğru yoldan saptıranlar, sadece kendilerini değil, peşlerinden gidenleri de felakete sürüklerler. Zalimlerin sonu daima hüsrandır. Allah'ın emrine karşı gelenler, O'nun azabından asla kurtulamazlar. Müminler ise, her zaman Allah'a sığınmalı, O'ndan hidayet istemeli ve zalimlerin tuzağına düşmekten sakınmalıdırlar. Tıpkı Hz. Nûh'un (a.s.) sabrı gibi, bizler de hakikat uğrunda sabretmeli ve Allah'ın yardımının mutlaka geleceğine inanmalıyız.