Surja Nuh — Ajet 25

Kuptimi i fjalëve:

• مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ: për shkak të mëkateve dhe gabimeve të tyre.
• أُغْرِقُوا: u mbytën në ujë (nga përmbytja e madhe - Tufani).
• فَأُدْخِلُوا نَارًا: pastaj u futën në zjarr (të Xhehennemit).
• أَنصَارًا: ndihmës e mbrojtës.

Tefsiri i Ajetit:

Për shkak të mëkateve të shumta dhe këmbënguljes së tyre në mosbesim dhe tiraninë, Allahu i dënoi ata me përmbytjen e madhe (Tufanin) që i mbyti të gjithë. Pas mbytjes në këtë botë, ata u futën në zjarrin e Xhehennemit në botën tjetër, si dënim i dyfishtë për mosbindjen e tyre. Në atë moment të tmerrshëm, ata nuk gjetën asnjë ndihmës apo mbrojtës që t'i shpëtonte nga dënimi i Allahut, sepse të gjithë ata që i kishin adhuruar në vend të Allahut – idhujt, prijësit e tyre mashtrues – nuk mundën t'u bënin asgjë. Asnjë fuqi nuk mund ta ndalonte dënimin e Allahut kur Ai vendos ta zbatojë atë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Mëkatet dhe mosbindja ndaj Allahut janë shkak i dënimeve në këtë botë dhe në botën tjetër. Kush i bën ato, duhet të presë pasojat.
2. Adhurimi i dikujt tjetër përveç Allahut është rrugë e humbjes së sigurt; ata që adhurohen nuk mund të sjellin as dobi as dëm për adhuruesit e tyre.
3. Dënimi i Allahut është i pashmangshëm për ata që e meritojnë, dhe askush nuk mund ta ndalojë atë – as fuqia njerëzore, as idhujt, as ndërmjetësuesit e rremë.
4. Ky ajet na mëson të kthehemi tek Allahu me pendim të sinqertë para se të na zërë dënimi, dhe të mos mashtrohemi nga pasuria, fëmijët apo pozita – sepse asgjë nga këto nuk mund të na mbrojë nga dënimi i Allahut nëse Ai vendos ta dërgojë atë.
5. Mëshira e Allahut është e madhe, por drejtësia e Tij është po ashtu e përsosur. Kush e meriton dënimin, nuk ka shpëtim prej tij, prandaj duhet të jemi të kujdesshëm në veprimet tona dhe të kërkojmë mbrojtjen e Tij në çdo moment.