Surja Nuh — Ajet 26

Kuptimet e fjalëve:

• Dajjâr: Njeri që lëviz e ecën në tokë, pra asnjë njeri i gjallë.

Tefsiri i Ajetit:

Kur Profeti Nuh -paqja qoftë mbi të- e humbi shpresën se populli i tij do të besojë, pasi Zoti i tij i kishte bërë me dije se askush nga ata nuk do të besojë përveç atyre që tashmë kishin besuar, ai u lut kundër tyre dhe tha: "O Zoti im, mos lër mbi tokë asnjë nga jobesimtarët që të ecë e të lëvizë." Kjo ishte një lutje kundër tyre, sepse ata kishin arritur kulmin e kokëfortësisë dhe mohimit, dhe nuk kishte shpresë që prej tyre të dilte ndonjë e mirë. Ata ishin bërë shkak për largimin e njerëzve nga rruga e drejtë dhe për përhapjen e të këqijave në tokë.

Përfitimet e nxjerra nga Ajeti:

1. Lutja kundër armiqve të fesë është e lejuar kur ata e kalojnë kufirin në armiqësinë ndaj besimtarëve dhe kur nuk ka shpresë për udhëzimin e tyre.
2. Dhembshuria e Profetit Nuh -paqja qoftë mbi të- për besimtarët, pasi ai kërkoi shkatërrimin e jobesimtarëve për të ruajtur fenë e besimtarëve nga devijimi.
3. Mësimi se thirrja e profetëve kundër armiqve të Allahut është e përgjigjur, sepse ata flasin me urtësi dhe drejtësi të plotë.
4. Ajeti tregon ashpërsinë e dënimit të Allahut për jobesimtarët kur ata e meritojnë atë, dhe se mëshira e Tij për besimtarët është më e madhe se zemërimi i Tij ndaj jobesimtarëve.