Nuh surasi — Oyat 25

Kalimalarning ma'nolari:

• خطيئاتهم — gunohlari, xatolari tufayli.
• أغرقوا — suvga g'arb qilindilar, cho'ktirildilar.
• أدخلوا نارًا — olovga kiritildilar.
• أنصارًا — yordamchilar, qutqaruvchilar.

Tafsir:

Ushbu oyatda Alloh taolo Nuh qavmining oxirini bayon qilmoqda. Ular o'z gunohlari, kufrlari va Nuh alayhissalomga qarshi qilgan isyonlari sababli halokatga uchradilar. Ular to'fon (suv toshqini) bilan g'arb qilindilar, ya'ni cho'ktirildilar. Bu ularning dunyodagi jazosi edi. So'ngra, o'limlaridan so'ng ular olovga, ya'ni do'zaxga kiritildilar. Ular Allohdan o'zga hech qanday yordamchi topa olmadilar — na o'sha paytda suvdan qutqaruvchi, na oxiratda azobdan xalos etuvchi. Ularning butlari, katta-kichik xo'jayinlari va barcha tayanchgan narsalari ularga hech qanday foyda bermadi. Allohning hukmi amalga oshdi va ular ikki dunyoda ham xor va zor bo'ldilar.

Foydalar:

Ushbu oyatdan o'zimiz uchun katta saboq olamiz: gunoh va isyon insonni halokatga yetaklaydi. Allohning payg'ambarlariga qarshi chiqish, ularning da'vatini rad etish — eng katta xato bo'lib, buning oqibati dunyoda ham, oxiratda ham og'ir bo'ladi. Alloh taolo bandalariga rahm qilishni yaxshi ko'radi, lekin gunohda davom etganlar uchun azob ham adolatli ravishda keladi. Shuningdek, bu oyat bizga o'rgatadiki, inson hech qachon Allohdan o'zga narsalarga suyanmasligi kerak — na boylikka, na mansabga, na boshqa insonlarga. Haqiqiy yordamchi faqat Allohdir. Gunohlarimizdan tavba qilib, to'g'ri yo'lga qaytishimiz — najot yo'lidir. Allohning rahmati keng, lekin Uning azobidan ham qo'rqish lozim. Bu oyat musulmonlarni har doim Allohga itoat qilishga, gunohlardan saqlanishga va payg'ambarlarning yo'lidan borishga chorlaydi.