Sura Nuh — Werset 25

Znaczenie słów:

• خَطِيئَاتِهِمْ – ich grzechy i przewinienia.
• أُغْرِقُوا – zostali zatopieni (potopem).
• أُدْخِلُوا نَارًا – zostali wprowadzeni do ognia (piekła).
• أَنصَارًا – pomocników, obrońców.

Tłumaczenie i wyjaśnienie wersetu:

Z powodu swoich grzechów i uporczywego trwania w niewierze oraz tyranii, lud Noego został zatopiony przez wielki potop, który był karą Bożą w życiu doczesnym. Po zatonięciu, ich dusze zostały wprowadzone wprost do ognia piekielnego – kary wiecznej w życiu ostatecznym. I wówczas, ani w chwili potopu, ani w ogniu, nie znaleźli żadnych pomocników poza Allahem, którzy mogliby ich uratować od kary lub odsunąć od nich gniew Boga. Nie mieli żadnego obrońcy ani orędownika, który mógłby ich wybawić z cierpienia, ponieważ wszelka pomoc i ratunek są wyłącznie w rękach Allaha – On jest jedynym Władcą i Sędzią.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Grzechy i nieposłuszeństwo wobec Boga są przyczyną zguby i kary – zarówno w tym życiu, jak i w życiu ostatecznym.
2. Kara Boża może nadejść nagle i objąć zarówno ciało (przez zatopienie), jak i duszę (przez ogień piekielny), dlatego należy się wystrzegać lekceważenia przykazań Bożych.
3. Żaden człowiek, żadna siła ani żadna istota nie jest w stanie ochronić człowieka przed karą Allaha – jedynie On jest źródłem wszelkiego ratunku i pomocy.
4. Werset ten uczy pokory i skłania do powrotu do Boga, zanim nadejdzie kara, oraz do szukania schronienia wyłącznie u Niego.
5. Przestroga dla kolejnych pokoleń, aby nie powtarzały błędów dawnych ludów i nie ulegały pysze, bogactwu czy władzy, które mogą oddalić od prawdy i doprowadzić do zguby.