Sure Nûh — Ayet 25

Kelime Anlamları:

• مِمَّا خَطِيئَاتِهِمْ: Günahları yüzünden, işledikleri hatalar sebebiyle.
• أُغْرِقُوا: Suda boğuldular, tufanla helak edildiler.
• فَأُدْخِلُوا نَارًا: Ardından ateşe sokuldular.
• أَنصَارًا: Yardımcılar, kendilerini koruyacak destekçiler.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîme, Nûh kavminin hazin sonunu bizlere haber vermektedir. Onlar, peygamberlerinin davetini dinlemeyip günah ve isyan üzerinde ısrar ettiler. İşledikleri hatalar, işledikleri günahlar o kadar birikmişti ki, bu günahlar onların helakine vesile oldu. Allah Teâlâ, onları tufan ile boğdu. Sular her yeri kapladı, hiçbir kaçış yolları kalmadı. Ardından, boğulmanın hemen sonrasında onları cehennem ateşine soktu. Yani dünyadaki azabın ardından ahiret azabı da onları bekliyordu.

Onlar, Allah'ın azabı geldiğinde kendilerini kurtaracak hiçbir yardımcı bulamadılar. Ne putları, ne ilahları, ne de dostları onlara fayda verdi. Allah'tan başka kendilerine yardım edecek, bu azabı onlardan savacak hiçbir güç yoktu. Bu, onların iddia ettikleri gibi Allah'tan başka ilahların var olmadığının en açık delilidir.

Bu kıssada bizler için büyük bir ibret vardır. Günah işlemekte ısrar eden, peygamberlerin davetine sırt çeviren toplumların akıbeti işte böyledir. Allah'ın azabı geldiğinde hiçbir güç onu engelleyemez. O halde bizler, Nûh kavminin düştüğü hataya düşmemeli, Allah'ın emirlerine sarılmalı, yasaklarından kaçınmalıyız. Zira Allah'ın rahmeti geniştir; tövbe kapısı açıktır. Kim O'na yönelirse, O onu bağışlar ve korur. Kim de yüz çevirirse, işte o zaman azap kaçınılmaz olur.

Sevgili kardeşlerim, bu âyet bize gösteriyor ki, Allah'a isyan edenlerin sonu hüsrandır. Ama Allah'a iman edip salih amel işleyenler, dünyada da ahirette de kurtuluşa ererler. Rabbimiz bizleri, gazabına uğrayanlardan değil, rahmetine nail olanlardan eylesin.