Surat Al-Insan — Ayat 29

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• تَذْكِرَةٌ : pepeling, piwulang, utawa pepenget kang bisa ngelingake manungsa marang kebecikan lan dalan kang bener.
• سَبِيلًا : dalan, marga, utawa cara kang bisa nggawa manungsa nyedhaki Allah.
• اتَّخَذَ : njupuk, milih, utawa nempuh dalan.

2) Tegese ayat iki:

Satemene surat iki minangka pepeling lan piwulang saka Allah marang kabeh manungsa. Sapa wae kang kepengin golek kabecikan kanggo awake dhewe, ing donya lan ing akhirat, mula bisa milih lan nempuh dalan kang bisa nggawa dheweke nyedhaki Pangerane, yaiku kanthi iman lan taqwa marang Allah. Dalan iku bisa ditindakake kanthi nindakake kabeh perintah Allah lan ngedohi kabeh larangane. Dadi, ayat iki nuduhake yen manungsa diwenehi kebebasan kanggo milih dalan uripe, nanging dalan kang paling becik yaiku dalan kang bisa nggawa dheweke marang pangapurane Allah lan ridhane Allah.

3) Faedah-faedah kang bisa dijupuk saka ayat iki:

• Ayat iki nuduhake yen Al-Qur'an iku pepeling kang gedhe banget ajine kanggo manungsa. Sapa wae kang gelem ngrungokake lan nggatekake, mesthi bakal entuk pituduh kang bener.
• Allah menehi kebebasan marang manungsa kanggo milih dalane dhewe-dhewe. Nanging, dalan kang paling apik yaiku dalan kang nyedhaki Allah, yaiku kanthi iman lan taqwa.
• Ayat iki ngajak manungsa supaya ora wegah lan ora kesed kanggo nggolek dalan kang bisa nggawa dheweke marang kabegjan ing donya lan akhirat.
• Kanthi nindakake taqwa lan iman, manungsa bakal entuk katentreman ati lan bakal diparingi pangapura sarta ridha saka Allah.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang gampang lan mbukak kanggo kabeh manungsa. Sapa wae kang gelem, mesthi bisa nemokake dalan kang bener lan nyedhaki Allah.