سوره انسان — آیه 29

معانی کلمات:

• تَذْکِرَةٌ: پند و اندرز، یادآوری.
• اتَّخَذَ: برگزید، انتخاب کرد.
• سَبِیلًا: راه، راهی که به مقصد برساند.

تفسیر آیه:

این سوره (سوره انسان) خود پند و اندرزی برای همه جهانیان است؛ پس هر کس بخواهد، می‌تواند راهی به سوی پروردگارش برگزیند. این راه، همان راه ایمان و تقواست؛ راهی که انسان را به مغفرت و رضوان الهی می‌رساند. اما باید دانست که این انتخاب و خواستن، تنها به مشیت و اراده خداوند تحقق می‌یابد؛ یعنی هیچ کس نمی‌تواند چیزی را بخواهد مگر آنکه خداوند بخواهد و توفیق دهد. خداوند به همه احوال بندگانش داناست و در تدبیر و آفرینش خود حکیم است. او هر که را بخواهد (یعنی مؤمنان را) مشمول رحمت و رضوان خود قرار می‌دهد و برای ستمکارانی که از حدود او تجاوز کرده‌اند، عذابی دردناک آماده کرده است.

فواید و پیام‌های آیه:

1. قرآن و سوره‌های آن، وسیله تذکر و بیداری دل‌هاست؛ پس هر کس بخواهد می‌تواند از این نعمت الهی بهره‌مند شود.
2. راه رسیدن به خدا، هموار و باز است؛ اما انتخاب آن با خود انسان است و خداوند هیچ‌کس را مجبور نکرده است.
3. توفیق انتخاب راه حق، خود هدیه‌ای از سوی خداست؛ پس باید از او بخواهیم و به او توکل کنیم.
4. رحمت خداوند شامل حال مؤمنان است و عذاب او برای ستمکاران؛ این نشانه عدالت و حکمت الهی است.
5. این آیه انگیزه می‌دهد که انسان با ایمان و عمل صالح، راه سعادت را بپیماید و از فرصت‌های زندگی برای تقرب به پروردگار استفاده کند.