سورت نازعات — آیت 20

د معناويو بيان:

• فَأَرَاهُ: هغه ته يې وښوده (موسى عليه السلام فرعون ته).
• الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ: تر ټولو لویه نښه او معجزه.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغه پېښې په اړه دي چې موسى عليه السلام يې فرعون ته د حق پيغام رسولو پر مهال ترسره كړه. الله تعالی فرمايي چې موسى عليه السلام فرعون ته هغه ستره او لویه نښه وښوده، چې د هغه د رسالت او رښتینولۍ ښکاره دليل و. دا ستره نښه دوه برخې لرلې: لومړۍ دا چې موسى عليه السلام خپله امسا (لکڼه) وغورځوله، نو هغه سمدستي په يوه لوی مار بدله شوه. دويمه دا چې موسى عليه السلام خپل لاس له ګرېوانه راوويست، نو هغه يې د لمر په شان روښانه او سپين ښکاره شو، بې له کومې ناروغۍ او عيب څخه. دا دوه معجزې د الله تعالی له خوا د موسى عليه السلام د رسالت د ثبوت لپاره وې، تر څو فرعون او د هغه قوم پرې پوه شي چې موسى عليه السلام رښتينی پېغمبر دی او د الله تعالی له لوري رالېږل شوی دی. خو فرعون د دې سترو نښو سره سره كفر او سركشي ته ادامه وركړه او يې ومنلې نه.

د آيت څخه ترلاسه شوې ګټې:

• الله تعالی خپلو پېغمبرانو ته د داسې معجزو او نښو په وركولو سره د حق د ثبوت لاره هواروي، چې عقل يې مني او سترګې يې ګوري.
• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د قدرت عظمت ښيي، چې كولای شي په يوه شيبه كې جمادات او طبيعي شيان بدل كړي.
• له دې آيت څخه مونږ دا زده كوو چې د حق پيغام رسولو پر مهال بايد روښانه دلايل او نښې وړاندې شي، تر څو خلک پرې قانع شي.
• دا آيت مونږ ته د موسى عليه السلام د زړورتيا او د الله تعالی پر وعدې د باور درس راكوي، چې د ظالم او سركش فرعون په وړاندې يې په ډاډه زړه خپل پيغام وړاندې كړ.
• په دې آيت كې د هغو خلکو لپاره عبرت دی چې د حق نښې او دلايل ويني، خو بيا هم له كبر او سركشۍ څخه لاس نه اخلي، لکه فرعون چې د دې سترې معجزې سره سره كافر پاتې شو.