Suurah An-Naazi'aat — Aayad 20

Macnaha Erayada:

• Fa-araahu: Markaasuu tusiyey (Muuse Fircoon).
• Al-Aayatul Kubraa: Calaamaddii/ Mucjisadii wayn (waxa weeye ushii oo mas noqotay iyo gacantii oo iftiimay).

Tafsiirka:

Kadib markii Muuse (CS) u yimid Fircoon isagoo wadata xujooyin cad, wuxuu tusiyey calaamaddii wayn ee caddaynaysa inuu yahay Rasuul Eebe ka soo diray. Calaamaddaas waxay ahayd laba mucjiso oo wayn: ushiisii oo Eebe ku beddelay mas dhab ah oo dhaqaaqaya, iyo gacantiisii oo uu la soo baxay isagoo ka soo saaray dhaxdiisa iftiin cad oo qorraxda la mid ah. Tan waxay ahayd caddayn ku filan qof kasta oo caqli leh, laakiin Fircoon wuu beeniyey oo diiday, isagoo madax adayg iyo kibir u haysta xaqa.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Mucjisada Muuse (CS) waxay ina tusinaysaa in Eebe uu taageero Rasuulladiisa calaamooyin yaab leh, taasoo adkaynaysa runta ay la yimaadeen.
2. Waxay ina baraysaa in xaqa uu cad yahay oo aan u baahnayn wax ka badan caddayn, laakiin kuwa kibirsan iyo madax adaygu ayan xaqa ku hagaagi doonin.
3. Waxay ina xoojinaysaa in aan ku tiirsanaanno Eebe oo aan aamminno inuu naga gargaari doono marka aan u hiilanno diintiisa, sida uu u gargaaray Muuse (CS).