சூரா அன்-நாஸியாத் — வசனம் 20

சொற்பொருள்:

• فَأَرَاهُ: அவருக்கு (ஃபிர்அவ்னுக்கு) காட்டினார்.
• الْآيَةَ الْكُبْرَىٰ: மிகப்பெரிய அத்தாட்சி/அடையாளம்.

விளக்கம்:

இந்த வசனத்தில், மூஸா (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்கள் ஃபிர்அவ்னிடம் சென்று, அவனை ஏக இறைவனின் வழிக்கு அழைத்தபோது, அவனுக்கு மிகப்பெரிய அத்தாட்சியைக் காட்டினார்கள். அந்த அத்தாட்சி என்னவென்றால், தமது கைத்தடி (கோல்) ஒரு பெரிய பாம்பாக மாறியதும், தமது கையைக் கக்கத்தில் வைத்து எடுத்தபோது அது கண்கூசும் வெண்மையாக ஒளிர்வதுமாகும். இவ்விரண்டு அற்புதங்களும் மூஸா (அலை) அவர்கள் இறைத்தூதர் என்பதற்கு தெளிவான சான்றுகளாக இருந்தன. இவை சாதாரண மனித சக்தியால் நிகழ்த்த முடியாத, இறைவனின் வல்லமையால் மட்டுமே நிகழக்கூடிய மகத்தான அற்புதங்களாகும். இந்தப் பெரிய அத்தாட்சியைக் கண்ட பிறகும் ஃபிர்அவ்ன் அதை நிராகரித்து, மூஸா (அலை) அவர்களுக்கு எதிராகப் போராட முற்பட்டான்.

பயன்கள்:

1. இறைவன் தன் தூதர்களுக்கு அவர்களின் காலத்திற்கு ஏற்ற அற்புதங்களை வழங்குகிறான் என்பதை அறிகிறோம். இது இறைத்தூதர்களின் உண்மைத்தன்மையை நிலைநாட்டும்.
2. அத்தாட்சிகள் தெளிவாக வந்த பிறகும் மனிதன் நிராகரித்தால், அது அவனது அழிவுக்குக் காரணமாக அமையும் என்பதை இது நமக்கு எச்சரிக்கையாகிறது.
3. அழைப்பாளர்கள் (தாவா செய்பவர்கள்) தங்கள் அழைப்பில் தெளிவான ஆதாரங்களையும் அத்தாட்சிகளையும் முன்வைக்க வேண்டும் என்பதை இது கற்றுத்தருகிறது.
4. இறைவனின் வல்லமை மனித சக்திக்கு அப்பாற்பட்டது; அவன் நாடினால் எதையும் நிகழ்த்த வல்லவன் என்பதில் நம்பிக்கை வலுப்படுகிறது.
5. உண்மையை ஏற்கத் தயங்கும் கர்வமுள்ளவர்கள், அத்தாட்சிகள் எவ்வளவு தெளிவாக இருந்தாலும் அதை மறுக்க முயற்சிப்பார்கள் என்பதை உணர்ந்து, நாம் நம் கடமையைச் செய்து இறைவனையே நம்பியிருக்க வேண்டும்.